Dergiler / Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi / 2014 / Cilt: 8 - Sayı: 3
Çocuklarda Kroni̇k Kabızlık Olgularının Değerlendi̇ri̇lmesi
- Sayfa
- 117–123
- DOI
- —
Özet
Amaç: Kronik kabızlık sıklıkla teşhis edilmeyen ve çok az tedavi verilen genel ve ciddi bir çocukluk çağı sorunudur veçocuk gastroenteroloji ünitelerine en sık başvuru nedenlerindendir. Bu çalışmada amaç kronik kabızlık yakınması ile ge- tirilen olgularda klinik özellikleri, etiyolojik nedenleri ve izlem sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Mart 2004 ile Eylül 2005 tarihleri arasında çocuk gastroenteroloji, hepatoloji ve beslenme bilimdalı polikliniğine kabızlık yakınması ile getirilen 1 ay ile 16 yaş arasındaki olguların dosyaları geriye dönük olarak incelendi.Uygun olan 100 olgu çalışmaya dahil edildi. Düzenli poliklinik takiplerine gelen 74 olgu ileriye dönük olarak tedavi ve klinikyanıt açısından değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen olguların ortalama yaşı 4,48 olup, %51i erkekti. Kabızlık yakınmalarına ek olarak olgu- ların %66sında karın ağrısı mevcuttu. Kabızlık yakınma süreleri ort: 33 aydı. Dışkılama sıklığı %62 olguda 2-3 günde birolarak kaydedildi. Dışkının kıvam ve şekli ise %61 olguda sert ve küçüktü. Olguları %92si ilk 24 saat içinde mekonyumyapmıştı. %18inde aile öyküsü vardı. Diyetteki lif içeriği 78 olguda yetersiz iken, sıvı alımı ise olguların %67sinde yeter- siz olarak bulundu. Olguların %4ünde kronik kabızlıkla birlikte altta yatan psikolojik bir neden vardı. Fizik muayenede,%10 olguda büyüme gelişme geriliği mevcuttu. Olguların %92sinde fonksiyonel kabızlık saptanırken, %8inde organikkaynaklı bir kronik kabızlık nedeni mevcuttu. Tedavide %28 olguya sadece uygun diyet ve tuvalet eğitimi verilmiş, %72olguya ise medikal tedavi verilmişti. Düzenli poliklinik kontrollerine gelen (n=74) olguların 68inde (%92), 4 - 8 haftalıksüre içinde tam klinik yanıt alındı. Tam klinik yanıt alınamayan olguların gereken tedavi uyumunu gösterememiş olduklarıöğrenildi.Sonuç: İdiyopatik kronik fonksiyonel kabızlığı olan çocukların çoğunun tanısı için genellikle detaylı bir klinik sorgulamave fizik muayene yeterli olmaktadır. Kabızlık tedavisinde organik nedenler dışlandıktan sonra tuvalet alışkanlığının düzel- tilmesi, diyet değişiklikleri ve tıbbi tedavi ile başarı şansı yüksektir. Ülkemizde kabızlık yakınması olan çocuklar hakkındayapılacak geniş kapsamlı araştırmalara ve istatistiksel verilere ihtiyaç vardır.
Abstract
Objective: Chronic constipation is one of the most common problems in childhood leading approval to pediatricgastroenterology department. In this study, we aimed to evaluate the clinical features, etiological factors and follow-upresults of children with chronic constipation.Material and Methods: Cases between the ages of 1 month and 16 years with complaints of constipation whoadmitted to department of pediatric gastroenterology hepatology and nutrition were analyzed retrospectively betweenMarch 2004 and September 2005. 100 patients were eligible for the study. Regularly followed 74 patients were evaluatedprospectively for clinical response after medication. Results: Mean age of enrolled 100 patients were 4.48 and 51% of the patients were male. Abdominal pain was presentin 66% of cases. Mean duration of symptoms was 33 months. Frequency of defecation was recorded as 2-3 days in62% of cases. Consistency and form of stool were hard and small at 61% of the patients. 92% of our patients had mademeconium within the first 24 hours. 18% had family history. The diet fiber content was inadequate in 78% of our caseswhereas fluid intake was insufficient in 67%. There was an underlying psychological reason at 4% of our cases. Growth retardation was present in 10% of patients on physical examination. Functional constipation was detected in 91% of cases and 9% of thepatients had an organic origin. 28% of the patients was recommended proper diet and toilet training while the remaining 72% requiredmedical treatment. Complete clinical response was achieved in 68 (92%) of regular clinic patients (n=74) at 4 to 8 weeks. The remaining6 patients (8%) failed to achieve clinical response were found to show compliance to treatment. conclusion: A detailed physical examination is usually sufficient for diagnosis in most children with idiopathic chronic functional constipation.Special tests should be performed for the diagnosis of disease if an organic cause is suggested. Dietary changes and appropriate toilettraining should be recommended primarily in the treatment, medical treatment should be considered if there is no response.