Türkiye’de Bir Çocuk Hastanesinde Motivasyonel Görüşme Kullanarak Ergenlerde Sigara Bırakma Müdahalesi: Bir Pilot Çalışma

Smoking Cessation Intervention in Adolescents Using Motivational Interview in a Children’s Hospital in Turkey: A Pilot Study

Özet

Amaç: “Ergen Sağlığı Polikliniğinde” ergenlerin sigara içme davranışına yönelik “Motivasyonel Görüşme” ile yapılan müdahalenin sigara içme davranışı üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya son üç aydır, hergün en az üç sigara içen 32 ergen dahil edilmiştir. Hastalar birer hafta ara ile iki kez, sonrasında ikişer hafta ara ile görüşmeye çağırılmıştır. Her gelişlerinde sigarayı bırakmalarına yardımcı olmak amacıyla motivasyonel görüşme yapılmıştır. Hastalar son görüşmeden üç ay sonra telefonla aranmış ve kendilerine sigara içme davranışları sorulmuştur. Bulgular: Çalışmaya dahil olan ergenlerin yaş ortalaması 16.4±1.0 (minimum:12.0-maksimum:18.0) yıl olup, kızların oranı %47 (n=15)’di. Katılımcıların %28 (n=9)’inde bir kronik hastalık bulunmaktaydı. Ergenlerin, son görüşmeden üç ay sonraki beyanlarına göre, %6.2 (n=2)’si sigarayı bırakmış, %50 (n=16)’si ise azaltmıştır. Ergenlerin sigarayı bırakma veya azaltması ile sigara bırakma görüşmelerine gelme sayısı (p=0.016) ve başlangıçta içilen sigara sayısı (p=0.047) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Katılımcıların yaşı, sigarayı deneme yaşı ve sigara içilen süre ile sigarayı azaltma arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Kronik hastalığı bulunanlarda, sigara içmeyen ebeveyne sahip olanlarda, kızlarda ve okula devam eden ergenlerde sigarayı azaltanların oranı daha fazla bulunmuştur, ancak aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Bu çalışma, sigaraya başlanan erken dönemde yapılan müdahalenin ve sigara bırakma görüşmelerine uyumun, ergenlerin sigara içme davranışlarını değiştirebileceğini göstermektedir.

Abstract

Objective: The aim of this study was to evaluate the results of the intervention with the “Motivational Interview” onchanging the smoking behavior of adolescents in the “Adolescent Outpatient Clinic”.Material and Methods: Thirty-two adolescents smoking at least three cigarettes per/day for the last three monthswere included in the study. The adolescents were interviewed twice with a one-week interval and then with two weeksinterval. The motivational interview was conducted to help them quit smoking each time they came to interview. Theadolescents were called by telephone three months after the last interview and were questioned on their smokingbehavior change (how many cigarettes smoke per day).Results: The mean age of the adolescents was 16.4 ± 1.0 (min: 12.0-max: 18.0) years and 47% (n = 15) of them werefemale. Among adolescents 28% (n = 9) had a chronic disease. According to the statements of the adolescents threemonths after the last interview, 6.2% (n = 2) of adolescents quit smoking, and 50% (n = 16) decreased the amount ofcigartttes smoked. A statistically significant association was found between the rate of quitting or reducing smokingand the frequency of smoking cessation intervention visits (p = 0.016) and the number of cigarettes smoked per dayat first admission (p = 0.047). No significant association was found between the smoking reduction rates and the ageof adolescents, the age of first experimentation, and the duration of smoking. Smoking reduction rate was found to behigher in patients with a chronic disease, a non-smoker family, female gender and regular attendance to school; but thedifference was not statistically significant (p> 0.05).Conclusion: This study demonstrates that smoking intervention in the early period of smoking and the compliance tosmoking cessation interventions may change the smoking behavior of adolescents.