Uluslararası hukukta ve Türk hukukunda soykırım suçu

Özet

“Soykırım kavramı, hukuksal olarak tanınan ve belli özellikleri olan birtakım in- san topluluklarının, bir plan çerçevesinde ve özel bir kastla yok edilmeleri anlamı- na gelmektedir. Bu yönüyle, öldürme fiillerinin değişik şekillerini anlatan katliam ve kitlesel öldürmeden farklı bir durumu ifade edip, 11 Aralık 1946 yılında BM Genel Kurulu’nun oybirliği ile kabul ettiği 96 (1) sayılı kararıyla BM nezdinde kabul gör- müş, 9 Aralık 1948’de kabul edilip 12 Ocak 1951’de de yürürlüğe giren Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi’nin 2. maddesinde tanımlanmış ve hukuki kaynağını bu sözleşmeden almıştır. Soykırım suçunun cezalandırılması için kurulmuş uluslararası mahkemeler Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi, Ruanda Uluslararası Ceza Mahkemesi ve Uluslararası Ceza Mahkemesidir. TCK md. 76’ daki soykırım suçuna ilişkin düzenleme, Soykırım Sözleşmesinin 2. maddesinden alınarak düzenlenmiştir. Ancak “bir planın icrası suretiyle” ifadesi eklenerek objektif bir ölçüt kullanılmıştır. TCK’daki bu düzenlemeye göre, soykırım suçunu oluşturan fiillerin, önceden tasarlanmış belirli bir plan çerçevesinde işlenmesi gerekmekte olup, TCK’daki düzenlemede milli, etnik, ırki veya dini bir grubun “tamamen veya kısmen yok edilmesi maksadıyla” denilerek failde özel kast varlığının aranacağı açıkça belir- tilmiştir. Yok etme kastı, soykırım suçunu diğer suçlardan, özellikle de insanlığa karşı suçlardan ayırmada en önemli kriter olup, suçun mağdurunun belli bir milli, etnik, ırki veya dini gruba mensup olması gerekmektedir. TCK md. 76’nın son fıkrası uyarınca, uluslararası hukukta kabul edildiği gibi, soykırım suçu zamanaşımına uğramaz.

Abstract

The concept of genocide means to terminate human communities, which are recog- nized legally and have specific features, within the frame work of a plan and a specific intention. From this aspect, the genocide is different from various type of slaughter and mass killing. The concept of genocide is recognized unanimously by the United Nati- ons General Assembly Resolution (96/1) and also recognized in the eyes of the United Nations. This concept is also defined in article 2 of the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide Convention and this Convention, which was accepted in 1948 and entered into force in 1951, is a legal source of the concept. The courts are, Former Yugoslavia International Criminal Court, Ruanda International Criminal Court and International Criminal Court, established in order to punish the genocide crimes. The regulation of the crime of genocide in The Turkish Criminal Code is taken from the article 2 of The Genocide Convention however by adding the expression “through the implementation of a plan” into the Code an objective criteria has been used. Accor- ding to this concept in the Turkish Criminal Code the actions constituting the crime of genocide, should be committed within the framework in a specific plan, by using the expression “with the purpose of termination completely or partially a national, ethnic, racial or religious community” the necessity of the perpetrator’s specific intention is pointed out clearly. Also intention to terminate is the most significant criteria to diffe- rentiate the crime of genocide from other crimes especially crimes against humanity. Furthermore the victim of the crime must be a member of a particular national, ethnic, racial or religious group. According to the last paragraph of Article 76, as accepted by international community, the crime of genocide shall not be subject to time limitation.