Dergiler / Türkiye'de Psikiyatri Derg. / 2006 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Psychiatric evaluation of patients with punching glass injuries admitted to the emergency room

Bursa’da bir üniversite hastanesi acil servisine cama yumruk atarak gerçekleşen yaralanmayla gelen hastaların psikiyatrik değerlendirilmesi

Sayfa
88–92
DOI
—

Özet

Amaç: Cama yumruk atarak gerçekleşen üst uzuv yaralanmalarında psikolojik ve stresör etmenlerin rolünü araştırmak Gereç ve Yöntem: Çalışmaya cama yumruk atarak yaralanması olan 20, kontrol grubu olarak da iş kazası sonrası yaralanması olan 29 hasta alındı. Tüm hastalar yarı yapılandırılmış sosyodemografik bilgi formu ve DSM-IV eksen I bozuklukları için yapılandırılmış klinik görüşme (SCID-I) ve DSM-III R eksen II bozuklukları için yapılandırılmış klinik görüşme (SCID-II) uygulanarak değerlendirilmiştir. Hamilton depresyon skalası-17 itemli (HAMD-17) formu depresyon değerlendirmesinde, durumluk-sürekli öfke skalası öfkeyi değerlendirmede kullanılmıştır. Bulgular: Cama yumruk atarak yaralanan 10 hastanın olay öncesinde ebeveynleriyle, 8 hastanın eşleriyle tartışma yaşadığı, bunlardan 9’unun alkol aldığı saptanmıştır. Daha öncesinde aynı şekilde yaralanma öyküsü 6 hastada bulunmuştur. Kontrol grubuyla karşılaştırmada durumluk ve dışa vuran öfke puanları cama yumruk atan grupta yüksek iken, öfke kontrolü anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Sonuç: Cama yumruk atarak yaralanması olan grupta öfke puanlarının yüksek olması ve olayın tekrarlayıcı olma özelliği bu davranışın herhangi bir psikiyatrik bozukluğun belirleyicisi olabileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle bu hastaların biyopsikososyal açıdan değerlendirilmesinde psikiyatrist ve el cerrahlarının işbirliği içinde olması gerekmektedir.

Abstract

Objective: The aim of this study is to investigate the role of stressor and psychological factors in punching glass injuries of the upper extremity. Method: This study consisted of 20 subjects who were injured by punching glass and 29 subjects that were injured in an occupational setting. All patients were assessed using a semi-structured data form and Structured Clinical Interview for DSM-IV clinical version (SCID-I) and Structured Clinical Interview for DSM-III R Personality Disorders (SCID-II). Depression was evaluated using the 17-item Hamilton Depression Scale (HAMD-17) and the patient’s anger was evaluated by the State-Trait anger scale. Results: In the punching glass group nine patients were reported to be intoxicated with alcohol, ten patients had argued with their parents and eight with their spouses before the injury. Six patients had a previous history of another punching glass injury. Punching glass group had higher scores of state and external anger and lower scores of anger control compared to those of the control group. Conclusion: Considering the recurrence of the event and higher scores of anger, experiencing punching glass injury may be a predictor of a psychiatric disorder. Therefore, these patients require an evaluation from a biopsychosocial point of view that necessitates collaboration between psychiatrists and hand surgeons.