„Acâ‟ibü‟l-maģlûķât‟ın imlâ özellġkleri

Özet

Bu makalede, Eski Anadolu Türkçesi dönemi imlâ özellikleriyle''Acâ‘ibü‘l- maşlûķât‘ın imlâ özelliklerinin paralellik gösterdiğine dikkat çekilmiştir. 13. Yüzyılda Zekeriya el-Kazvinî tarafından yazılmış olan''Acâ‘ibü‘l-maşlûķât ve Garayib-i Mevcudât adlı ansiklopedik eser, 15. Yüzyılda Anadolu‘da farklı mütercimler tarafından Türkçeye tercüme edilmiştir. Arap-Fars yazısının imlâ geleneğinin yanında Uygur yazısının da imlâ geleneğinin de sürdürüldüğü görülmektedir. Arap yazı geleneğinde kullanılan tenvin ve şedde gibi unsurların metinde geçen Türkçe sözcüklerde kullanılmadığı, bazı sesleri göstermek için Arap yazısında bulunan ve Türkçede aynı sesleri karşılayan harflerin belirli bir ayrıma tabi olmadan kullanıldıkları fark edilmektedir. Eski Anadolu Türkçesi döneminin imlâ özelliklerinde belirli bir standart bulunmamaktadır ve bu metinde de imlâ kararsızlığı aynı şekilde devam ettirilmektedir.

Abstract

In this article with the features of Old Anatolian Turkish period spelling features and Aca‘ibu‘l Mahlukat's spelling features are called attention to show parallels. Aca‘ibu‘l Mahlûkat and Garayibi Mecvudat called encyclopedically work written by Zekeriya el Kavzini in 13th Century. This work was translated into Turkish by various translators in the Anatolia in 15th Century. It is seen that not only Arabic-Farsi writing spelling tradition but also Uyghur writing spelling tradition are has been continued. It is realized that using in tradition of Arabic writing substances like tenvin and Ģedde which is not used in the text Turkish dictionaries to show some voices which are been Arabic writing to show some voices which are been in Arabic writing and the letters that compensate the same voices in Turkish are used without being subject to a certain distinction. There is not any specific standard in spelling features of the Old Anatolian Turkish period and spelling instability has been continued the same way.