Orta asya türk tarih yazıcılığına genel bir bakıi

Özet

Orta Asya‘da klasik anlamda bir Türk tarih yazıcılığı geleneği ancak İslamiyetin kabulünden sonra başlamıştır. Gazneliler ve Selçuklular döneminde Arap-Fars geleneğini takip eden Türk tarih yazıcılığı daha sonra, Moğol-İlhanlı Devleti sırasında, İran tarihçiliğinin etkisi altına girmiştir. Gerek Moğol-İlhanlı gerekse Timurlular döneminde pek çok önemli tarih eseri yazılmışsa da bunların dili genellikle Farsçadır. Bu arada 16. yüzyıldan itibaren yerel tarih yazıcılığı ön plana çıkmaya başlamış, özellikle Özbek hükümdarlarının teşvikiyle Çağatayca tarih eserleri yazılmıştır.

Abstract

In the classical sense, the tradition of Turkish historiography only began after the adoption of Islam in Central Asia. It followed Arab-Persian tradition in the periods of Ghaznavids and Seljuks, and then, came under the influence of Iran historiography in the period of Mongol-Ilkhanid state. However many important history works were written in the Mongol-Ilkhanid and Timurid periods, their language is generally in Persian. In the meantime, local historiography come foreground since 16th century and many important history works were written especially by the encouragement of Uzbek rulers.