Dergiler / Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 75 - Sayı: 3
Üçüncü basamak bir hastanede tespit edilen cerrahi alan enfeksiyonlarının değerlendirilmesi
- Sayfa
- 265–276
- DOI
- —
Özet
Amaç: Cerrahi müdahalenin en önemlikomplikasyonlarından biri Cerrahi Alan Enfeksiyonlarıdır(CAE). Bu çalışmada 2009-2014 yılları arasında beşcerrahi ünitede karşılaşılan cerrahi alan enfeksiyonlarınıntürlerinin ve izole edilen etkenlerin antibiyotik dirençoranlarının belirlenmesi amaçlandı.Yöntem: Bu çalışmada altı yıllık süre içinde (Ocak2009 - Aralık 2014) aktif sürveyans metodu ile CDCkriterlerine göre tanımlanan cerrahi alan enfeksiyonlarıdeğerlendirildi.Bulgular: Altı yıllık sürede beş cerrahi ünitede 800cerrahi alan enfeksiyonu tesbit edildi. Cerrahi alanenfeksiyonu nozokomiyal enfeksiyonlar içinde bazıyıllarda ikinci, bazı yıllarda üçüncü en sık görülenenfeksiyon idi. Hastaların ortalama yaşı 58,18±16,86olup %53,07’si erkekti. Çalışmaya dahil edilen hastaların87 (%10,87)’si yüzeyel CAE, 299 (%37,37)’u derin CAEve 414 (%51,75)’ü organ boşluk CAE idi. En fazla organboşluk CAE Genel Cerrahi Kliniği’nde tesbit edildi. İzoleedilen mikroorganizmalar Escherichia coli (% 26,16),Acinetobacter spp. (%22,53), Staphylococcus spp.(%14,63), Enterococcus spp. (%11,78), Klebsiella spp.(%8,16), Pseudomonas spp. (%7,64), Enterobacter spp.(%3,36), Candida spp. (%1,68), Proteus spp. (%1,42)ve diğer mikroorganizmalar (%2,59) idi. Acinetobacterspp. yüksek oranda (%82,60-%100) meropeneme ve çokilaca dirençli yapıya sahiptir. Genişlemiş spektrumlubeta laktamaz (GSBL) üreten E. coli oranı 2009-2014yıllarında %46,93-%16,66 arasında idi. Tüm Enterobacterspp. karbapenem duyarlı idi. S. aureus’un %73,33’üve koagülaz negatif stafilokokların %78,26’sı metisilindirençli idi. Enterokoklarda 2011 yılında 2, 2014 yılında1 vankomisin dirençli bakteriye rastlanılmıştır.Sonuç: Her ünite uygun antimikrobiyal profilaksive ampirik tedavi için, kendi epidemiyolojik verilerini,CAE sıklığını ve etiyolojisini tanımlamalıdır. Böyleceakılcı ampirik antibiyotik kullanımını yaygınlaştırmanınyanı sıra, CAE ilişkili sağlık harcamaları ile morbidite vemortalitenin azalmasına da yardımcı olunabilir.
Abstract
Objective: One of the most important complications of surgery is postoperative surgical site infections (SSI). In this study, it is aimed to investigate the species and antimicrobial resistance rates of the isolates in SSI in five surgical units between 2009-2014. Methods: In this study, the SSI’s which were detected by active surveillance method and defined according to Centers for Disease Control and Prevention criteria (CDC) were evaluated in the five surgery units during the six-years period (January 2009-December 2014). Results: During six-years period, 800 SSI were detected in five surgery units. SSI was the second most common type in some years and the third most common type in other years of hospital-acquired infections. The mean age was 58,18±16,86 years, and 53,07% were males. Of the patients included in the study 87 (10,87%) were incisional SSI, 299 (37,37%) were deep SSI, and 414 (51,75%) were organ space SSI. The most prevalent organ space SSI was detected in General Surgical Clinic. The isolated microorganisms were Escherichia coli (26,16%), Acinetobacter spp. (22,53%), Staphylococcus spp. (14,63%), Enterococcus spp. (11,78%), Klebsiella spp. (8,16%), Pseudomonas spp. (7,64%), Enterobacter spp. (3,36%), Candida spp. (1,68%), Proteus spp. (1,42%) and other microorganisms (2,59%). Acinetobacter spp. are higly resistant to meropenem (82,60%-100%) and has multidrug resistant patern. The ratio of E. coli which produces extended spectrum beta lactamase changed between 46,93%-16,66% in 2009-2014. Enterobacter spp. was susceptible to carbapenem. Methicillin resistance was found in 73,33% of S. aureus and 78,26% of CNS strains. It was observed that of the enterecocus, in 2011 two, and in 2014 one were resistant to vancomisin. Conclusion: Every unit should define her own epidemiologic data, frequency and etiology of SSI in order to approach their antimicrobial prophylaxis and empric treatment rationally. It may help to organize proper antibiotic use, minimize morbidity, mortality and healthcare costs associated with SSI.