Yaşlı hastada senkopa yaklaşım

Özet

Yaşlı hastada senkop, gerek acil servislerde gerekse polikliniklerde sık karşılaşılan ve etiyolojiye bağlı olarak mortaliteye neden olabilen klinik bir sendromdur. Temel patoloji, serebral global hipoperfüzyondur. Her yaş grubunda görülmekle birlikte artan yaşla birlikte senkop sıklığında da artış meydana gelir. Yaşa bağlı meydana gelen değişiklikler yaşlıda senkop gelişimine katkıda bulunmaktadır. Senkopun prognozunu altta yatan hastalık belirlemektedir. Yaşlı hastada senkop nedenleri çok çeşitli olabilmekle bununla birlikte mortalitedeki artış kardiyak senkoplarda görülmektedir. Bu nedenle de senkopta etiyolojinin saptanması son derece önemlidir. Senkopla başvuran her hastada ayrıntılı öz geçmiş, fizik muayene ve EKG ile tanıya ulaşılamazsa gerekli diğer noninvasiv veya invasiv tetkiklere geçilmelidir.Nöral yolaklarla ilişkili senkopta nonfarmakolojik yaklaşım ön plandadır. Öz geçmişte hastanın kullandığı ilaçlar değerlendirilmeli, hipotansiyondan sorumlu ilaç varlığında kesilmeli veya dozu azaltılmalıdır. Hastalar senkopu tetikleyecek nedenler hakkında bilgilendirilmelidir. Kardiyak senkopta saptanan kardiyak patolojinin bağlı spesifik tedavi uygulanmalıdır ve uygun vakalarda intrakardiyak defibrilatör (ICD) hayat kurtarıcıdır. Yaşlıda senkop, kapsamlı değerlendirme, hızlı tanı ve tedavi gerektiren önemli bir geriatrik sendromdur.

Abstract

Syncope in elderly patients is a clinical syndrome frequently observed both in emergency rooms and outpatient clinics and it may cause mortality depending on the etiology. The main pathology at the background is global cerebral hypoperfusion. Although syncope may be seen at all age groups, it is more common in older ages. Age-associated changes in various physiological parameters contribute to development of syncope in the elderly and the underlying etiology determines its prognosis.Among the many types of syncope in the elderly, cardiac syncope is the primary syndrome resulting in increased mortality. Therefore, identification of the etiology is very important in the management of syncope. When detailed anamnesis, physical examination and EKG are inadequate for the diagnosis of an elderly syncope patient, further invasive or noninvasive examination should be performed.In the case of syncope related to neural pathways, nonpharmacological approaches are preferred. Physicians should evaluate all the medications the patient is using and the withdrawal or reduction of culprit medication should be considered. Patients must be informed about the reasons and triggers of syncope. Patients with cardiac syncope require specific treatment and an implantable cardiac defibrillator (ICD) may be life saving for appropriate indications. Syncope in the elderly is an important geriatric syndrome that requires comprehensive assessment, rapid diagnosis and treatment.