Yaşlılarda üriner inkontinans ve farmakolojik tedavisi

Özet

Üriner inkontinans yaşlı popülasyonu etkileyen, depresyon, anksiyete, utanma ve sosyal izolasyon gibi ciddi psikolojik ve sosyal komplikasyonlara neden olabilecek önemli ve yaygın bir sağlık problemidir. Bu popülasyonda üriner inkontinansın başarılı bir şekilde tedavi etmek için yaşa bağlı gelişen anatomik ve fizyolojik değişiklikleri bilmek şarttır. Değişik tedavi modaliteleri ile kabul edilebilir iyileşme hatta tamamen kuruluk elde edilebilmektedir. Farmakolojik tedavi bir tedavi seçeneği olmakla beraber yaşlı hastalarda ilaç tedavisini seçerken klinik etkinlik ve tolere edilebilirliğin yanı sıra bu yaş grubuna özel güvenilirlik de göz önünde bulundurulmalıdır. Antikolinerjikler üriner inkontinansın tedavisinde kullanılan önemli ilaçlardandır. Antikolinerjikler tedavide etkin ajanlardır ancak her birinin yapısal değişiklikler, muskarinik reseptör alt tip selektiviteleri ve organ selektivitelerinden kaynaklanan farklı farmakokinetik ve yan etki profili vardır.

Abstract

Urinary incontinence, which may lead serious psychological and social complications such as depression, anxiety, embarrassment, and social isolation is an important and common health care problem affecting the elderly population. Successful management of urinary incontinence in this population requires an understanding of the anatomical and physiological changes due to the aging process. Different therapeutic modalities often lead to an appreciable improvement of the symptoms, and sometimes a cure even in old patients. Pharmacologic therapy may be an option, however when selecting a drug therapy for the management of an elderly patient, in addition to considering evidence of clinical efficacy and tolerability, issues of safety specific to this age group should be borne in mind. Anticholinergic agents are important in the treatment of urinary incontinence. Each has demonstrated efficacy for the treatment however, their pharmacokinetic and adverse event profiles differ somewhat due to structural differences, muscarinic receptor subtype selectivities, and organ selectivities.