Tanı ve tedaviye ilişkin doğruyu bilme ve yaşlı hastalar

Özet

Giriş: Sağlık ekibinin tanı, tedavi ve prognoza ilişkin doğruyu söylemesi, hastanın, özellikle yaşlı hastanın tanı, tedavi ve prognoza ilişkin doğruyu bilmesi çoğu defa etik açıdan da karmaşık bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Altmış beş yaş üzeri hastaların “doğruyu bilme” konusuna yaklaşımlarını detaylandırmak, sorunları açıklığa kavuşturmak ve çözüm önerileri oluşturmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Hastaya doğruyu söyleme, hastanın da doğruyu bilme konusundaki düşüncelerini soran likert tipi soru kâğıtlarının yanında demografik özellikleri de sorgulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, t testi, ki kare testi, aritmetik ortalama, standart sapma, frekans ve yüzdelerden yararlanılmıştır. Bu amaçla da SPSS 15.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Bulgular: Hastaların %55.6’sı tanılarını doğru olarak bildiklerini, %44.4’ü ise bilmediklerini ifade etmişlerdir. Hastaların %48.9’u onları üzecek bir durum söz konusu ise bilgilendirilmek istemediklerini ifade etmişlerdir. Sonuç: Yaşlılar kendilerine dayatılan durumlarda kendilerini işe yaramaz, kimsesiz ve terk edilmiş hissine kapılarak psikolojik çöküntü içine girebilmektedir. Bu nedenle hastalık durumları ile ilgili olarak doğru ancak anlaşılır bir bilgilendirme süreci yaşamalıdırlar.

Abstract

Introduction: The medical team’s telling the truth about the diagnosis, treatment and prognosis and the patient’s, particularly the old patient’s, knowing the truth about the diagnosis, treatment and prognosis has always been an ethically complex issue. Our aim was to analyze the ?65 year old patients’ approaches to “knowing the truth” in detail, to clarify the problems and to propose some solutions. Materials and Method: In addition to a Likert-type survey to question thoughts about telling the truth to the patients and patient’s knowing the truth, questions on demographic data were also included in the questionnaire form. t test, chi square test, arithmetic mean, standard deviation, frequency and percentages were used to analyze the data. To that end, the statistical program SPSS 15.0 was used. Results: Of the patients 55.6% mentioned that they knew their diagnosis correctly whereas 44.4% mentioned that they did not. The percentage of patients who mentioned that they would not want to be informed in case of a situation that would upset them was 48.9%. Conclusion: Old people may feel good-for-nothing, alone and deserted, and may suffer from psychological breakdown when an issue is imposed upon them. Therefore, they should have correct and understandable information about their illness.