EVALUATION OF TREATMENT OUTCOMES AND PROGNOSTIC FACTORS FOR IDIOPATHIC PERIPHERAL FACIAL PARALYSIS IN GERIATRIC PATIENTS

İDİYOPATİK PERİFERİK FASİYAL PARALİZİLİ GERİATRİK HASTALARDA TEDAVİ SONUÇLARININ VE PROGNOSTİK FAKTÖRLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Özet

Giriş: İdiyopatik periferik fasiyal paralizi nedeniyle kortikosteroid tedavisi uygulanan geriatrikhastalarda tedavi sonuçlarının ve prognostik faktörlerin değerlendirilmesi.Gereç ve Yöntem: İdiyopatik periferik fasiyal paralizi nedeniyle kortikosteroid ile tedaviedilen geriatrik hastaların dosya kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hastalardaki idiyopatik periferik fasiyal paralizi şiddeti House-Brackmann derecelendirme sistemi kullanılarak, 1'den 6'yakadar değerlendirildi. Hastaların tedaviye başlama anındaki ve tedaviden 6 ay sonraki HB dereceleri tespit edildi ve tam iyileşme oranları hesaplandı. House-Brackmann derece 1, tam iyileşmeolarak tanımlandı. Diyabetes mellitusun ve paralizinin ortaya çıkışından tedavinin başlamasınakadar geçen sürenin prognoz üzerine etkisi araştırıldı.Bulgular: Paralizinin başlamasından sonra ilk 72 saat içerisinde tedaviye başlanan hastalardaki tam iyileşme yüzdesi (%86.7), 72 saatten daha sonra tedaviye başlanan hastalardaki tamiyileşme yüzdesinden (%55.5) anlamlı olarak daha yüksekti. Tam iyileşme oranı diyabetes mellitusu olan hastalarda %81.3, diyabetes mellitusu olmayanlarda %62.5'ti. Diyabetes mellitusu olanve paralizinin ortaya çıkmasından sonra ilk 72 saat içerisinde tedaviye başlanan hastaların tümütam olarak iyileşti fakat ilk 72 saatten sonra tedaviye başlanan yedi diyabetik hastanın sadecedördü tam olarak iyileşti. Steroid tedavisini takiben diyabetik ketoasidoz gibi ciddi komplikasyonlar gelişmedi.Sonuç: Geriatrik hastalarda, özellikle de diyabetes mellitusu olanlarda idiyopatik periferikfasiyal paralizi başlamasından sonra ilk 72 saat içerisinde kortikosteroid tedavisi başlanması ileyüksek tam iyileşme oranları sağlanabilmektedir. Yüksek tam iyileşme oranlarına ek olarak yakınklinik takip altında düşük komplikasyon riski, idiyopatik periferik fasiyal paralizili geriatrik hastaların tedavisinde steroid kullanımını desteklemektedir

Abstract

Introduction: To evaluate the treatment outcomes and prognostic factors in geriatricpatients undergoing corticosteroid therapy for idiopathic peripheral facial paralysis.Materials and Method: The medical records of the patients treated for idiopathic peripheral facial paralysis with corticosteroids were analyzed retrospectively. The severity of IPFP inpatients was assessed using House-Brackmann grading system, with grades from 1 to 6. The HBgrades of the patients before the therapy and 6 months after therapy were determined and complete recovery rates were calculated. Complete recovery was defined as House-Brackmann gradeI. The effects of diabetes mellitus and the duration between the onset of paralysis and the initiation of treatment on prognosis were investigated. Results: The complete recovery rate of patients treated within 72 hours (86.7%) was significantly higher than the complete recovery rate of patients treated more than 72 hours after theonset of paralysis (55.5%). The complete recovery rate was 81.3% in patients with diabetes mellitus and 62.5% in those without diabetes mellitus. All diabetic patients in whom the therapystarted within 72 hours had complete recovery, but only four of seven diabetics in whom therapy started after 72 hours completely recovered. No serious complications such as diabeticketoacidosis developed after corticosteroid administration. Conclusion: Complete recovery rate is high in geriatric patients, especially in those with diabetes, if corticosteroid therapy is administered within the first 72 hours of the onset of idiopathic peripheral facial paralysis. In addition to high complete recovery rates, low complication riskunder close clinical monitoring supports the use of corticosteroids in the treatment of idiopathicperipheral facial paralysis in geriatric patients