Türk Dünyası Ortak Kimliği İnşasında Söylem Stratejileri

Özet

Milli kimlikler sosyal algı kalıplarının birer ürünüdür. Toplumların verili özelliklerininbelirli bir biçimde yorumlanmasıyla oluşturulan söylemsel egemenlik, bu sosyal algıkalıplarını tasavvur edilebilir hale getirir. Ulus-devletlerin kültürel ve sembolik sermayesiolan milli kimliklerin inşasında dil ve söylem çok önemli bir yer tutmaktadır. Türktopluluklarının ulusal düzeyde gerçekleştiği gibi, ortak sosyal algı kalıplarına sahip olması,ileri seviyede bir entegrasyonun temini için elzemdir. Sosyal entegrasyonun güçlendirilmesiiçin ortak bir kimliğin söylemsel inşası kaçınılmaz bir gerekliliktir. Bu inşanın,bir merkezden yönlendirilen bütüncül bir proje olarak ortaya çıkması güçtür.Çünkü farklı sosyal aktörler değişik alanlarda söylemsel armoninin parçası olmaya zorlanamazlar.Fakat bu sosyal ve algısal entegrasyonu sağlamak noktasında gayret gösterenkişi ve kurumlar, söylemsel strateji müktesebatına sahip olmalıdırlar. Bu çalışmada,Ruth Wodak’ın Milli Kimliğin Söylemsel İnşası adlı eserinden yola çıkarak, TürkDünyası için ortak kimlik tasavvuruna katkıda bulunacak söylem stratejileri ele alınacaktır.Kelime seçiminden, zamir kullanımına, metaforlardan, ad aktarmalarına, dilselvasıtaların ortak kimlik inşası hedefi dâhilinde nasıl istihdam edilebileceği ortaya konacaktır

Abstract

National identities are products of social cognitive structures. Discursive hegemony established through a specific interpretation of a society’s features makes these social cognitive structures conceivable. Language and discourse play very significant role in the construction of national identities which are the cultural and symbolic capital of nation-states. Fostering common social cognitive structures among Turkic communities, as it occurs at the national level politics, is a necessity for an advanced integration. Discursive construction of a common identity is a must to develop highlevel integration, This construction cannot emerge as a total project led by one political centre since different social actors cannot be forced to be part of a discursive harmony. Nevertheless, people and institutions which put effort to advance the social and perceptual integration need to have discursive strategies. This work, in this context, investigates and assesses the discursive strategies for the construction of a common identity within the Turkic World by focusing on the Ruth Wodak and her colleagues’ study of “the Discursive Construction of National Identity”. How linguistic tools such as vocabulary, word choice, pronouns, metaphors, metonymies, and synecdoche can be employed for the goal of regional common identity construction will also be demonstrated.