Bazal hücreli karsinoma ile skuamoz hücreli karsinomanın histokimyasal özelliklerinin Bax, Bcl-2 ve Ki-67 ile belirlenmesi

Determination of the immunohistochemical characteristic of basal cell carcinoma and squamous cell carcinoma by Bax, bcl-2 abd Ki67

Özet

Bu çalışmada bazal hücreli karsinoma (BHK) ve skuamoz hücreli karsinoma (SHK)'larda bax ve bcl-2 protein ekspresyonunun özellikleri yanı sıra, proliferasyon belirteci olarak bilinen Kİ6Tnin de her iki tümör ile ilişkisinin immunhistokimyasal olarak incelenmesi amaçlanmıştır. 20 adet SHK ve 20 adet BHK olgusu, bax, bcl-2 ve Kİ67 antikorları ile immunhistokimyasal yöntem kullanılarak değerlendirildi. SHK ve BHK'larda bax, bcl-2 ve Kİ67 değerleri arasında belirgin farklılıklar mevcuttu. Genel olarak değerlendirildiğinde BHK'da yüksek bcl-2 pozitifliğine karşılık, bax önemsenmeyecek ölçüde tesbit edilmekteydi. SHK'da ise Bax olguların çoğunda belirgin olarak pozitif bulundu. Kİ67 değerleri, SHK olgularının %90'ında değişik derecelerde pozitif olmakla birlikte BHK olgularının sadece %10'unda zayıf derecede pozitif bulundu. SHK' larda bax pozitifliğinin, BHK'larda ise bcl-2 pozitifliğinin ön planda olması SHK'da apopitozun çok daha belirgin olduğunu göstermektedir. Bu sonuç BHK'da apopitozun bax ile çok fazla ilişkisi bulunamamakla birlikte apopitotik aktivitenin bcl-2 gen ailesi ile düzenlendiğini düşündürmektedir. Daha agresif seyirli olan SHK'larda diferansiyasyon dereceleri ile ilişkili olarak K/67 yüksek bulunmuştur. Ancak literatürlerde bu konuda sınırlı sayıda çalışma mevcut olup daha geniş olgu sayılarını içeren çalışmalara gereksinim vardır.

Abstract

Background and design: present study aimed at investigating the expression characteristics of bax and Bcl-2 proteins as well as the relation between Kİ67, known to be a proliferation marker, and the two tumors immunohistochemically. Material and method: Twenty squamous cell carcinoma (SCC) and 20 basal cell carcinoma (BCC) cases were evaluated by immunohistochemical method using bax, Bcl-2 and Kİ67 antibodies. There were marked differences between Bax, Bcl-2 and Kİ67 values in SCC and BCC. Result: An overall evaluation showed that Bcl-2 was highly positive, whereas Bax expression was ignorable in BCC. However, Bax was evidently positive in .most SCC cases. Kİ67 was positive at variable degrees in 90% of SCC cases, but only slightly positive in 10% of BCC cases. The fact that Bax positivity is more evident in SCC and Bcl-2 positivity in BCC demonstrates that apoptosis is more marked in SCC. Conclusion: This result suggests that although apoptosis is not strongly related with Bax in BCC, Bcl-2 gene family regulates apoptosis activity. In SCC cases with a more aggressive course, Kİ67 was found high in relation to the degree of differentiation. However, number of literature studies addressing this topic is limited; therefore studies including a higher number of cases are needed.