Dergiler / Türk Biyokimya Dergisi / 2020 / Cilt: 45 - Sayı: 2
Trichoderma atroviride ve Trichoderma citrinoviride’nin büyümeprofilleri ve biyogübre ile biokontrol ajanı olarak potansiyellerinindeğerlendirilmesi
- Sayfa
- 51–63
- DOI
- —
Özet
Amaç: İki Trichoderma (T. atroviride ve T. citrinoviride) türününTrichoderma-tabanlı biyolojik kontrol ajanı potansiyelleri ve biyogübre özellikleri değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Sekiz adet Trichoderma spp. moleküler metotlar kullanılarak tanılanmıştır. Farklı fitopatojenik mantarlara karşı mikoparazitik aktiviteleri ve ekstraselüler litik enzimleri üretme potansiyelleri incelenmiştir. Bunun yanısıra Trichoderma spp. lerinin indol asetik asit üretimi ve fosfat çözünürleştirme kapasiteleri misel büyümesi ve konidium üretimi üzerine farklı karbon:azot kaynaklarının ve bazı fiziksel parametrelerin etkisi ile birlikte değerlendirilmiştir. Bulgular ve Tartışma: Tüm suşlar litik enzim, indol asetik asit üretimi ve fosfat çözündürme özellikleri sergilemişlerdir. Trichoderma citrinoviride suşları Fusarium oxysporium’e karşı T. atroviride’den daha fazla mikoparazitik aktivite göstermiştir oysa T. atroviride suşlarının Rhizoctonia solani’ye karşı daha etkili olduğu görülmüştür. Özellikle düşük sıcaklıklarda T. atroviride suşlarının konidium üretimleri T. citrinoviride suşlarına göre daha yüksektir. Her iki suş da test edilen tüm karbon kaynaklarında büyümüştür. Büyüme üzerine organik nitrojen kaynakları inorganik nitrojen kaynaklarına göre yüksektir. Sonuç: Sonuçlar farklı iklim bölgelerinde Trichodermatemelli yeni ticari biyolojik kontrol ve biyogübre formülasyonlarının geliştirilmesiyle ilgili benzer çalışmalar için bu kültürlerin hem en yüksek misel büyümesi ve hem konidium üretimleriyle ilgili değerli bilgiler sağlamaktadır.
Abstract
Background: Two Trichoderma species (T. atroviride and T. citrinoviride) were evaluated for their potential to have Trichoderma-based biological control agent and biofertilizer properties. Materials and Methods: Eight Trichoderma spp. were identified by molecular methods. The mycoparasitic activities against different phytopathogenic fungi and their capacity to produce extracellular lytic enzymes were investigated. Furthermore, indole-3-acetic acid production and phosphate solubilization capabilities of Trichoderma spp. were evaluated together with the effect of some physical parameters and different carbon:nitrogen sources on mycelial growth and conidium production. Results and Discussion: All strains exhibited lytic enzymes and indole-3 acetic acid production as well as phosphate solubility characteristics. Trichoderma citrinoviride demostrated more mycoparasitic activity against Fusarium oxysporium than T. atroviride whereas T. atroviride was found more effective against Rhizoctonia solani. In particular, at lower temperatures, conidium production of T. atroviride strains were significantly higher than T. citrinoviride strains. Both strains grew well on all carbon source tested. The effect of organic nitrogen sources on growth were notably higher than inorganic nitrogen sources. Conclusion: The results provided valuable insight in both the highest mycelial growth and conidia production conditions of these cultures for further similar studies related to development of Trichoderma-based new commercial biological control and biofertilizer formulations in different agro-climatic regions.