Dergiler / Türk Anestezi ve Reanimasyon Dergisi / 2005 / Cilt: 33 - Sayı: 3
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Algoloji Bilim Dalı'nda 2001-2003 yılları arasında izlenen kanser ağrılı olguların retrospektif değerlendirilmesi
- Sayfa
- 253–258
- DOI
- —
Özet
Amaç: Ağrı, kanser hastaları ve aileleri için en sık karşılaşılan ve en çok korkulan semptomdur. Bu problemin çözümü genellikle karmaşıktır ve birçok bölümü ilgilendirmektedir. Günümüzde, kanser ağrısının tedavisinde birçok ilaç ve yöntem kullanılmaktadır. Bu retrospektif çalışmada, ağrı kliniğimize başvuran 133 hasta, özellikleri, tedavi yöntemleri, ilaç tedavisi ve yöntemle ilgili komplikasyonlar yönünden değerlendirildi.Bulgular: Olguların % 72.2'sinde medikal tedavi ve % 20.3'ünde de invazif+medikal tedavi kombinasyonları ile yeterli ağrı tedavisi sağlanmıştır. Olgularda en sık görülen yan etkiler sırasıyla kabızlık, bulantı, sedasyon, kaşıntı, kusma, idrar retansiyonu, halüsinasyon ve solunum sıkıntısı olmuştur.Sonuç: Etkili tedavi protokollerinin hazırlanması ve tedavi ile ilgili komplikasyonları azaltmak için, prospektif, protokollü çalışmalara uzun süreli hasta takiplerine ihtiyaç olduğu kanısındayız.
Abstract
Aim: Pain is one of the most common and feared symptoms for cancer patients and their families. Management of this entity which is generally complex, is frequently multi-modal. In contemporary practice many drugs and delivery methods are used for the treatment of cancer pain. In this retrospective study patients characteristics, treatment modalities and complications related treatment were evaluated in 133 Patients with cancer treated in our pain clinic.Results: Clinically acceptable pain control was obtained with oral medications in 72.2 %, and with invasive procedures+oral medication combinations in 20.8 % of the patients. The most common complications due to treatment were constipation, nausea, sedation, itching, vomiting, urinary retention, hallucination and respiratory distress, respectively.Conclusion: We believe that in order to have more effective treatment protocols and reduce treatment related complications prospective protocolized studies with long-term follow-up are needed.