Nöroaksiyel bloklarda başarısızlıklar ve nedenleri

Özet

Amaç: Anestezi, postoperatif analjezi ve ağrı tedavisi amacı ile kullanımları giderek artan nöroaksiyel bloklardaki gelişmelere karşın başarısızlık söz konusu olabilmektedir. Planlanan blok tekniğinin gerçekleştirilememesi, yetersiz ya da eksik kalması şeklinde tanımlanabilecek başarısızlık konusundaki veriler, başarısızlığın tanımı ve yöntem farklılıkları nedeniyle değişken olabilmektedir. Bu çalışmada nöroaksiyel bloklarda başarısızlık oranlarını ve nedensel ilişkilerini tespit edip sonraki girişimlere yol gösterici olmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: Araştırma kurulu onayı ile 1998-2008 yılları arasında, 18 yaş ve üzeri hastalarda cerrahi amaçla uygulanan 7.263 nöraksiyel blok incelendi. Genel anestezi eşliğinde yapılan 297 epidural blok değerlendirme dışı bırakılarak 6966 hastanın demografik ve özgeçmiş özellikleri, yandaş sorunları, yöntem ve uygulama özellikleri, başarısızlık kriterleri ve nedenleri, cerrahi özellikleri değerlendirildi. İstatistiksel değerlendirme için Chi-Square, Student-T ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı. Anlamlı başarısızlık etkeni olarak bulunan parametrelerde lojistik regresyon analizi ile bağımsız risk faktörleri belirlendi. Bulgular: Hastaların %10,69’unda nöroaksiyel blok uygulanmış olup, tüm bloklarda başarısızlık hızı %5,4; spinal anestezi (SA)’de %3,9, epidural anestezi (EA)’de %10,9, kombine spinal epidural (KSE) blokta %6,4 tespit edilmiştir. Bağımsız risk etkenleri, blokların tümünde ilişki gücüne göre, paramediyan yaklaşım (p

Abstract

Objective: Neuraxial blocks are increasingly used for anesthesia, postoperative analgesia, and pain management. In spite of advancements in neuroaxial block procedures, difficulty or failure to obtain satisfactory block is still the main isue. Data on operational failure which can be defined as inability to achieve planned blockade technique, its inadequacy or deficiency, differ due to the variability in description of the criteria of failure, and also methodologic differences. In this study we aimed to determine the rates of failure and causal correlations in cases with neuraxial blocks as to guide future attempts. Material and Method: After the approval of Research Committee, records of 7263 patients aged ≥18 years who had received neuraxial blocks between 1998-2008 were examined. Patients (n=297) who were given epidural blocks under general anesthesia were excluded from the study. From the records of the remaining 6966 patients, demographic, and medical historical data of the patients, coexisting health problems, methodologic, and operational features, causes and criteria of failure, as well as surgical details were extracted. Chi-square, Student-t, and Mann-Whitney U tests were used for statistical evaluations. Among parameters deemed as significant indicators of failure, independent risk factors were determined using logistic regression analyses. Results: The neuraxial blocks were performed for 10,69 % of our surgical anesthesia cases. Total failure rate was 5,4 %, being 3,9 % in spinal, 10,9 % in epidural, 6,4 % in combined spinal-epidural blocks, respectively. Independent risk factors were detected as paramedian approach (p