Yenidoğan pnömotoraks olgularının predispozan ve prognostik faktörler açısından değerlendirilmesi

Özet

Bu çalışma Ocak 2003-Mart 2005 tarihleri arasında hastanemiz yenidoğan ünitesinde pnömotoraks tanısı alan 29 bebeğin epidemiyolojik özellikleri, risk faktörleri, klinik seyir ve prognostik faktörlerin değerlendirilmesi amacıyla retrospektif olarak yapıldı. Yatan hastalarda pnömotoraks gelişme sıklığı %1.3 idi. Predispozan risk faktörleri olarak pnömoni (n= 13), yenidoğanın geçici takipnesi (n= 7), solunum sıkıntısı sendromu (RDS) (n= 5), mekonyum aspirasyon sendromu (n= 3), pozitif basınçlı ventilatör tedavisi (n= 5), perinatal asfiksi (n= 5), kardiyopulmoner resüsitasyon uygulanması (n= 4) saptanırken, bir hastada neden belirlenemedi. Term yenidoğanlarda en sık belirlenen risk faktörü pnömoni iken, pretermlerde en sık RDS ve ventilatör tedavisiydi. Yirmiüç (%80) hastaya göğüs tüpü uygulandı. Onüç %45) hastada (pozitif basınçlı ventilasyon desteği gerekti. Altı (%20.6) hasta kaybedildi. Pnömotoraksın bilateral olması, öyküde kardiyopulmoner resüsitasyon yapılmış olması ve mekanik ventilatör uygulaması sırasında pnömotoraks gelişmesi (p< 0.05) hastalarda anlamlı derecede mortaliteyi artıran nedenler olarak bulundu.