Masif ve submasif pulmoner tromboembolide trombolitik tedavi sonuçlarımız

The effectiveness of thrombolytic therapy in patients with massive and submassive pulmonary thromboembolism

Tülay KIVANÇ, Şule AKÇAY, Savaş Şerife BOZBAŞ, Öner Füsun EYÜBOĞLU, Aylin ÖZSANCAK

Özet

Trombolitik tedavi, masif pulmoner tromboemboli (PTE) saptanan olgularda en etkin tedavi seçeneğidir. Çalışmamızda masif ve submasif PTE tanısıyla trombolitik tedavi uygulanan hastalarda semptomları, klinik, radyolojik özellikleri ve tedavi yanıtını değerlendirmeyi amaçladık. Semptomlar, ekokardiyografi (EKO) bulguları, spiral anjiyo bilgisayarlı tomografisi (BTPA) ve perfüzyon sintigrafisi ile tanı konan yaş ortalaması 63.7 yıl, semptom süresi 72 (2-240) saat olan 19 hastaya 3 (1-5) saatte trombolitik tedavi uygulandı. Trombolitik tedavi sonrası heparin infüzyonu ve oral antikoagulan tedavisi düzenlenen hastalar değerlendirildi. Trombolitik tedavi sonrası 6 hastada kanama komplikasyonu saptandı. Toplam 2 hasta trombolitik tedaviye bağlı komplikasyon nedeniyle kaybedildi. Spiral anjiyo BT ile tanı konan 15 hastanın 12’sine (%80) kontrol BTPA çekilebildi. Erken dönemde (2.hafta) 5 hastada (%41.7) PTE’de belirgin regresyon saptanırken, geç dönemde (6.ay) 7 hastada (%58.3) PTE görünümlerinin tamamen kaybolduğu görüldü. Pulmoner arter basıncı median değeri tedavi öncesi 65 (45-70) mmHg iken tedavi sonrası 39.5 (30-45) mmHg olarak ölçüldü. Trombolitik tedavi öncesi gönderilen genetik risk faktörlerinden en sık Antitrombin III eksikliği saptandı. Çalışmamız, hemodinamisi kötü hastalarda BTPA’nın kesin tanı koyma, transtorasik EKO’nun ise hızlı tanı ve özellikle hipotansif olmayan masife yakın submasif emboli saptanan olgularda trombolitik tedavi uygulama konusunda önemli tetkikler olduğunu, kesin tanı sonrası trombolitik tedavinin erken dönemde başlanmasının yaşam kurtarıcı olduğu görüşünü desteklemektedir.

Abstract

Thrombolytic therapy is the most effective therapy for massive pulmonary embolism (PTE). In this study we evaluated the symptoms, clinical and radiologic features and response to thrombolytic therapy in patients who had massive or submassive PTE. Thrombolytic therapy was administered for a mean period of 3 (1-5) hours to 19 patients with a mean age of 63.7 years who had the diagnosis of PTE based on symptoms which lasted for an avarege of 72 (2-240) hours and findings of echocardiography, spiral computed tomography (CT) angiography and perfusion scan. The patients to whom heparin infusion and oral anticoagulant treatment were given after thrombolytic therapy were evaluated. Bleeding as a complication was noted in 6 patients after thrombolytic therapy. Two patients died due to this complication. Control spiral CT angiography was performed to 12 of 15 (80%) patients who were initially diagnosed PTE by spiral CT angiography. While marked regression was noted in 5 (41.7%) patients in the early phase (second week), in 7 (58.3%) patients in the late phase (sixth month) PTE findings were completely disappeared. The median value of pulmonary artery pressure was 65 (45-70) mmHg before and 39.5 (30-45) mmHg after the treatment. Of the genetic factors studied before thrombolytic therapy, Antithrombin III deficiency was found as the most common one. This study demonstrates that spiral thorax CT angiography is a very accurate diagnostic tool for the definitive diagnosis and transthoracic echocardiography is very useful for the rapid diagnosis and to decide for thrombolytic therapy, in especially patients who are not hypotensive and have submassive to massive PTE,and support the idea that thrombolytic therapy is life saving after reaching the certain diagnosis.