Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 27
İNGİLİZCE ÖĞRETİM PROGRAMLARININ SOLO ÇÖZÜMLEMESİ: TÜRKİYE ÖRNEĞİ
- Sayfa
- 1–18
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada 2017 yılında yeniden düzenlenen Türkiye’de ilk ve ortaöğretimde zorunlu yabancı dil dersi olarak okutulan İngilizce dersi öğretim programlarının incelenmesi ön görülmüştür. Öğrenme kazanımlarının daha çok hangi bilişsel düzeye göre hazırlandığını (alt basamak/ üst basamak) ve ilgili programların bu anlamda önemli ölçüde farklılaşıp farklılaşmadığını ortaya çıkarmak için bu kazanımları çözümlemek suretiyle iki öğretim programı karşılaştırılmıştır. İlköğretim kademesinde 4.-8. sınıf öğretim programları ile ortaöğretim kademesinde 9.-12. sınıf öğretim programlarında yer alan öğrenme kazanımları doküman incelemesi yöntemiyle SOLO sınıflandırmasında esas olan dört düzeye ayrılmıştır: (i) tekli yapısal, (ii) çoklu yapısal, (iii) ilişkisel yapı ve (iv) soyut yapı. Bulgular, özellikle ilköğretim programında yer alan kazanımların çoğunun tekli yapısal ve çoklu yapısal düzeyde hazırlandığını ve bunların ortaöğretim programında yerlerini, sırasıyla çoklu yapısal ve ilişkisel yapı düzeyinde hazırlanmış kazanımlara bıraktığını ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda kazanımların öğrencilerin üst basamaktan çok alt basamak becerilerine uygun olarak hazırlandığı anlaşılmaktadır. Çalışma bulguları genel olarak, ilköğretim programında yer alan kazanımların ilgili programın temel amacına ve her sınıf düzeyinde belirtilen ortak yeti açıklamalarına uygun olarak oluşturulduğunu fakat ortaöğretim programında yer alan kazanımların programın genel amacından uzak kaldığını göstermektedir. Çalışmada söz konusu sonuçlar ile ilgili olarak, İngilizce dersi öğretim programı tasarımı konusunda uygulama önerileri ile çalışmanın sınırlılıklarına istinaden ileride yapılabilecek çalışmalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Abstract
The current research was projected to scrutinize the newly revisedteaching programmes for the English as a foreign language (EFL) course(2017) that is offered as the compulsory parts of primary and secondaryeducation in Turkey. It exclusively compared the two programmesthrough an analysis of the intended learning outcomes (ILOs) based onSOLO taxonomy to see whether they correspond to lower or higher orderskills in primary and secondary education, and to see whether theprogrammes significantly differ in this concern. The ILOs in EFLcurricula for 4 th to 8 th grades in primary education, and from 9 th to 12 thgrades in secondary education were analysed through documentanalysis method, and categorised into four levels of the taxonomy: (i)uni-structural, (ii) multi-structural, (iii) relational, and (iv) extendedabstract. The findings displayed that the ILOs were prepared mostly atuni-structural and multi-structural levels especially in primary EFLeducation, and that they began to be replaced by multi-structural andrelational ILOs, respectively in secondary education. Apparently, theywere extensively designed to address students’ lower- rather thanhigher-order cognitive skills. The findings, by and large, indicated thatthe primary EFL ILOs comply with the general objective of the teachingprogramme (A2 proficiency level in English), and core competenciesidentified for each grade whereas a clear mismatch was found betweenthe objective of secondary EFL teaching programme (B2 proficiency levelin English) and the ILOs identified in the programme. Accordingly, thestudy suggests a couple of practical implications on EFL curriculumdesign, and concludes with a few suggestions for further directions