İçi boş organ perforasyonu olan hastalarda primer insizyonda gecikmeli primer kapamanın yara iyileşmesi üzerindeki etkilerini analiz eden randomize bir çalışma

A randomized trial analyzing the effects of primary versus delayed primary closure of incision on wound healing in patients with hollow viscus perforation

Aditya BAKSI, Shamita CHATTERJEE, Udipta RAY, Nilima NİLİMA, Washim Firoz KHAN, Niladri BANERJEE

Özet

Giriş ve Amaç: Ciltte, ertelenen primer kapanmanın (EPK), içi boş organ perforasyonuna bağlı peritonit nedeniyle ameliyat edilen hastalarda yüzeysel cerrahi alan enfeksiyonunu (YCAE) azalttığı öne sürülmüştür, ancak bu konuda bir fikir birliği yoktur. Bu çalışmanın amacı; YCAE, fasiyal ayrılma ve hastanede kalış süresi (HKS) açısından primer kapama (PK) ve EPK sonuçlarını karşılaştırmaktı. Gereç ve Yöntem: Perforasyon peritoniti nedeniyle acil cerrahi müdahale gerçekleştirilen 60 hasta PK (n= 30) ve EPK (n= 30) olarak randomize edildi. EPK grubundaki hastaların insizyonu, yaranın klinik olarak kapama için uygun olduğu düşünüldüğü takdirde, ameliyattan dört veya daha fazla gün sonra kapatıldı. PC grubundaki hastalarda, insizyon ameliyat sırasında kapatıldı. Bulgular: YCAE insidansı EPK grubunda (%7,4) PK’ye (%42,9) kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü (p= 0,004). Bununla birlikte, EPK’nin medyan süresi 10. gün idi, yani bu yaraların klinik olarak kapanmaya uygun hale gelmesi için belirgin bir zaman gerekiyordu. Fasiyal ayrılma insidansı iki grup arasında benzer seviyedeydi (p= 0,67). Hastanede kalış süresi (HKS) EPK grubunda 13,8 gün iken PK’de 13,5 gündü; bu fark anlamlı değildi (p= 0,825). Sonuç: Cerrahi kesinin EPK’si, YCAE’nin azalmasına neden oldu. Bununla birlikte, bu yaraların EPK’ye uygun hale gelmesi belirgin bir zaman aldığından ve bu durum da EPK’nin PK’ye göre gerçek bir avantajı olup olmadığını sorgulanır kıldığından, bu durum hastanede kalış süresinde azalmaya dönüşmedi.

Abstract

Objective: Delayed primary closure (DPC) of the skin has been suggested to decrease superficial surgical site infection (SSSI) in patients undergoingsurgery for peritonitis secondary to hollow viscus perforation, but there is no consensus. The aim of this study was to compare the outcomes of primaryclosure (PC) and DPC of the skin in terms of SSSI, fascial dehiscence and length of hospital stay (LOS).Material and Methods: Sixty patients, undergoing emergency surgery for perforation peritonitis, were randomized to PC (n= 30) and DPC (n= 30).Patients in the DPC group underwent skin closure four or more days after surgery when the wound was clinically considered appropriate for closure.Patients in the PC group had skin closure at the time of surgery.Results: Incidence of SSSI was significantly less in the DPC group (7.4%) compared to the PC (42.9%) (p= 0.004). However, the median time of DPC was the10th POD, i.e., these wounds required considerable time to become clinically suitable for closure. Incidence of fascial dehiscence was comparable betweenthe two groups (p= 0.67). Length of hospital stay (LOS) was 13.8 days in the DPC group compared to 13.5 days in PC; the difference was not significant (p=0.825).Conclusion: DPC of the skin incision resulted in the reduction of SSSI. However, this did not translate into a reduction in hospital stay, as it took considerabletime for these wounds to become appropriate for DPC, thus bringing into question any real advantage of DPC over PC.