Meme kanserine bağlı lenfödem şiddeti ve evrelerinde biyoimpedans spektroskopi yönteminin rolü

The role of bioimpedance spectroscopy method in severity and stages of breast cancer-related lymphedema

Özet

Giriş ve Amaç: Meme kanserine bağlı lenfödem (BCRL) hastalarında lenfödem şiddeti ile standart tanı yöntemleri ve Biyoimpedans Spektroskopisi (BIS) tekniği ile belirlenen evreler arasındaki korelasyon incelendi. Gereç ve Yöntem: Biyoimpedans analiz cihazı, hastaların etkilenen ve etkilenmeyen (sağlıklı) koluna bağlanan 1.0 cm’lik disk elektrotlara bağlandı. Çoklu frekanslarda (5-50-100-200 kHz) ve faz açısında (PA), dirençte (R) ve 50 kHz’de reaktansta (XC) empedansın (Z) performansını lenfödem şiddeti ve evreleri üzerinde değerlendirdik. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Bölümü ile iş birliği içinde tüm gönüllülere biyoempedans ölçümleri yapıldı. Bu çalışmada BCRL şiddeti ile evreleri ve biyoempedans değerleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bulgular: BIS tekniğini standart tanı teknikleri ile karşılaştırmak için toplam 31 kadın çalışmaya alındı. Hastalar arasında lenfödem şiddeti şu şekilde bulundu; hafif 14 (%45.2), orta 10 (%32.3) ve şiddetli 7 (%22,6). Gönüllülerin etap dağılımı ise; Evre 0’da 15 (%48,4) hasta, Evre 1’de 10 (%32,3), Evre 2’de 5 (%16,1) hasta ve Evre 3’te 1 (%3,2) hasta etkilenen ve etkilenmeyen kol biyoempedans ortalaması oran değerleri hesaplandı. 50-100-200 kHz Z ve 50kHz R’de bu oran lenfödem evreleri ile anlamlı olarak korele olmasına rağmen (p 0,05) . Sonuç: BIS tekniği zamandan tasarruf sağlar ve lenfödem evrelerini belirleyebilir. BCRL evreleri ile BIS arasında anlamlı bir korelasyon bulduk ve BIS›nin BCRL evrelerini saptamak için uygun, ucuz, basit ve invaziv olmayan bir teknik olduğu görülüyor.

Abstract

Objective: The correlation between lymphedema severity and stages determined by standard diagnostic methods and Bioimpedance Spectroscopy (BIS) technique was examined in breast cancer-related lymphedema (BCRL) patients. Material and Methods: The bioimpedance analyzer device was connected to the 1.0 cm disc electrodes which were connected to the affected and unaffected (healthy) arm of the patients. We evaluated the performance of the impedance (Z) at multiple frequencies (5-50-100-200 kHz) and phase angle (PA), resistance (R), and reactance (XC) at 50 kHz on the lymphedema severity and stages. Bioimpedance measurements were applied to all volunteers in cooperation with the Physical Therapy and Rehabilitation Department. In this study, the correlation between BCRL severity and stages and bioimpedance values was examined. Results: A total of 31 female patients were recruited to compare the BIS technique with standard diagnostic techniques. The severity of lymphedema was found among the patients as follows; mild 14 (45.2%), moderate 10 (32.3%), and severe 7 (22.6%). The stage distribution of volunteers was; 15 (48.4%) patients in Stage 0, 10 (32.3%) patients in Stage 1, 5 (16.1%) patients in Stage 2, and 1 (3.2%) patient in Stage 3. The ratio of affected and unaffected arm bioimpedance mean values were calculated. Although, this ratio at 50-100-200 kHz Z and 50kHz R were significantly correlated with the lymphedema stages (p 0.05). Conclusion: The BIS technique is timesaving and can determine lymphedema stages. We found a significant correlation between BCRL stages and BIS, and it appears that BIS is an appropriate, inexpensive, simple, and noninvasive technique for detecting the stages of BCRL.