Dergiler / Turkish Journal of Surgery / 2022 / Cilt: 38 - Sayı: 1
Kentsel terörizmde görülen torakoabdominal yaralanmaların belirleyicileri olarak yaralanma mekanizmaları ve yaralanma ciddiyeti skorları
- Sayfa
- 67–73
- DOI
- —
Özet
Giriş ve Amaç: Terörist saldırılardan kaynaklanan yaralanmaların bakımını iyileştirmek, silahlı çatışmalardaki yaralanma mekanizmalarının anlaşılmasını gerektirir. Bu çalışmanın amacı, kentsel ortamlarda terörist saldırı sonucu ortaya çıkan torakoabdominal savaş yaralanması olan askeri personeldeki yaralanma özelliklerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Haziran 2015-Aralık 2016 tarihleri arasında Türkiye’nin çeşitli kentsel bölgelerinde teröre bağlı yaralanmalar nedeniyle bir birinci basamak sağlık kuruluşunda tedavi ve stabilizasyonu sağlanarak üçüncü basamak bir merkeze sevk edilen torakoabdominal yaralanmalı askeri personelin retrospektif bir çalışması yapıldı. Bulgular: Bu çalışmaya %87,1’i (n= 61) patlayıcılarla yaralanan ve %12,9’u (n= 9) ateşli silah yaralanması (ASY) olan toplam 70 hasta dahil edildi. Ortalama yaralanma ciddiyet skoru [injury severity score (lSS)] 21, kan transfüzyon miktarı 3,7 ünite ve ölüm oranı %8,5 idi. Patlayıcılarla yaralanan hastalarda en sık karın ve ekstremite yaralanmaları (%31,1) görülürken; ASY’li hastalarda izole karın yaralanmaları (%55,6) görüldü. Yaralanma mekanizmaları ile ISS, kan transfüzyonu ve mortalite arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (sırasıyla p= 0,635, p= 0,634 ve p= 0,770). ISS ile transfüzyon miktarları arasında anlamlı bir korelasyon gözlendi (r= 0,548, p= 0,001). Ölüm oranı yüksek ISS olanlarda ve masif kan transfüzyonu yapılanlarda anlamlı olarak daha yüksekti (sırasıyla p= 0,004 ve p= 0,001). Sonuç: Patlayıcı yaralanmalar, eşlik eden vasküler yaralanmalar, yüksek ISS ve yoğun transfüzyon ihtiyacı, şehir içi savaş yaralanmalarında ölüm oranını arttırmıştır. Yüksek riskli hastaları hızlı bir şekilde belirlemek ve yaralanmaların bakımını iyileştirmek için öngörücü modelleri veya puanlama sistemlerini kullanmak önemlidir.
Abstract
Objective: Improving the care of injuries resulting from terrorist attacks requires understanding injury mechanisms in armed conflicts. The aim of this study was to identify injury characteristics in military personnel with thoracoabdominal combat injuries resulting from terrorist attacks in urban settings. Material and Methods: A retrospective study of military personnel with thoracoabdominal injuries who were referred to a tertiary center after treating and stabilizing at a primary healthcare organization due to terror-related injuries in various urban regions of Turkey between June 2015 and December 2016 was performed. Results: A total of 70 patients were included in this study, of whom 87.1% were injured by explosives and 12.9% (n= 9) had gunshot wounds (GSWs). Mean injury severity score (ISS) was 21, blood transfusion amount was 3.7 units, and mortality rate was 8.5%. Patients injured by explosives had most commonly abdominal and extremity injuries (31.1%), whereas isolated abdominal injuries (55.6%) were observed among patients with GSWs. There were no significant differences between the mechanisms of injuries and the ISS, blood transfusion, and mortality (p= 0.635, p= 0.634, and p= 0.770, respectively). A significant correlation was observed between the ISS and transfusion amounts (r= 0.548, p< 0.001). Mortality was significantly higher in those with a high ISS and those undergoing massive blood transfusions (p= 0.004 and p< 0.001, respectively). Conclusion: Explosive injuries, concomitant vascular injuries, high ISS, and the need for massive transfusions increased the mortality rate in urban combat injuries. To quickly identify high-risk patients and improve the care of injuries, it is essential to use predictive models or scoring systems.