Determination of salt tolerance in some grapevine cultivars (Vinis vitifera L.) under in vitro conditions

In vitro koşullarda bazı asma çeşitlerinde (Vinis vitifera L.) tuza toleransın belirlenmesi

Özet

Tuz testleri in vitro koşullar altında Çavuş, Müşküle ve Sultani Çekirdeksiz üzüm çeşitlerinde yapılmıştır. Tuz testlerinde kullanılan bitkisel materyal aktif tomurcuk kültürü yöntemi ile çoğaltılmıştır. Tek boğumlu sürgünler MS+5 $mu$ M BA ortamında, iki farklı zaman periyodunda (4 ve 8 hafta), 5 farklı NaCI konsantrasyonuna (960.00. 0.25, 0.50, 0.75 ve 1.00) maruz bırakılmışlardır. Artan NaCI konsantrasyonu ve uygulama süresine bağlı olarak eksplantlarda, çoğalma oranı, büyüme, toplam klorofil miktarı ve canlılığın azaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca tuz uygulamalarının eksplantlarda nekrozlara sebep olduğu ve bu zararlanmanın derecesinin çeşide, NaCI konsantrasyonu ve uygulama periyoduna bağlı olarak değiştiği belirlenmiştir. Tuz uygulamalarına en yüksek toleransı Çavuş üzüm çeşidi göstermiş, bunu Sultani Çekirdeksiz ve Müşküle üzüm çeşitleri izlemiştir. Tuza dayanıklı olduğu tespit edilen üzüm çeşitlerinin tuzlu ortamlarda büyüme oranlarını nispeten koruyabildikleri ve klorofil noksanlığı gibi metabolik bozukluklardan sakınabildikleri belirlenmiştir.

Abstract

Salinity tests were conducted on Çavuş, Müşküle and Sultani Çekirdeksiz grapevine cultivars under in vitro conditions. Plant materials used in the salinity test were propagated using the axillary bud culture method. Single-node shoots were subjected to five different NaCI concentrations (0.00, 0.25, 0.50, 0.75 and 1.00%) in MS+5 $mu$ M BA medium for two periods (4 and 8 vveeks). Proliferation, grovvth, total chlorophyll content and viability of explants decreased due to the increase in NaCI concentration and length of treatment period. Moreover, it was determined that salt treatment caused necroses in explants and the severity of this injury varied depending on the cultivar, NaCI concentration and the treatment period. The most tolerant grapevine cultivar to salt treatment was Çavuş, and this was follovved by Sultani Çekirdeksiz and Müşküle. İt was determined that salt tolerant cultivars relatively maintained their grovvth rates and could avoid metabolic disordes such as chlorophyll defıciency.