İmge, Metafor, Alegori Üçlü Sarmalında Bir Sine-Anthropologue: Theodors Angelopoulos

Özet

Öz Antroposen döneminin zor zamanlardan geçiyoruz Her gün onlarca göçmen sınırlarıyasal olmayan yollardan aşmaya çalışıyor, yasal korunaklı sınırları geçemediklerinde kendilerinidoğal bir sınır olan denizle test ediyorlar. Yunanistan ve Türkiye’nin göç bağlamındayollarının yeniden kesiştiği bu dönemde Angelopoulos’un yeniden akla gelmesi kaçınılmaz.Reel politiğin siyaseti güç temelinde şekillendirdiği, hegemonun iç ve dış siyaseti kendi çıkarlarınagöre belirlediği; her türlü çıkarın etik değerleri galebe çaldığı bir ortamda sanatsığınılacak bir liman gibi görünüyor. Bu yazının çıkış noktasını Angelopoulos’un sinemametinleri oluşturuyor. Yönetmenin metinlerindeki her sahne, her sekans özenle oluşturulmuşfotoğrafik ve simgesel üslubunun ve ona özgü sinematografik estetiğin habercisidir; bu onunmetinlerini çokatmanlı bir okumanın olanaklı olduğu yazınsal metinlere dönüştürür. Yazınınsavlarından biri Angelopoulos’un otobiyografik göndermeleri olan özgül bir imge poetikasınasahip olduğudur. Angelopoulos, sinemanın olanaklarını, tarih ve göçle harmanladığı kendiözgül poetikasını birleştirerek, simgesel, metaforik ve alegorik yeni bir soruşturma kipliğininöncüsü olmuştur. Dolayısıyla yazı, Angelopoulos göç, sis ve alegori üçlü sarmalındakipoetikasını özdüşünümsel ve epik bir cine-anthropologie’ye tercüme ettiği iddiasının izinisürmektedir.