Archaeobotanical and dendroarchaeological studies in İlgarini Cave (Pınarbaşı, Kastamonu, Turkey)

Ilgarini Mağarası' nda (Pınarbaşı-Kastamonu) arkeobotanik ve dendroarkeolojik incelemeler

Özet

Tarihi kalıntılara ve oldukça güzel görünüşlü travertenlere sahip olan Ilgarini Mağarası, arkeoloji ve doğa bilimleri açısından büyük bir öneme sahiptir. Mağaranın girişinden sonra güney yöne ayrılan kol üzerinde üçer katlı toplam 11 mezar ve 2 tapınak kalıntısı bulunmaktadır. Üçer katlı mezarların katları arasında odunsu materyaller kullanılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Ilgarini mağarasından alınan odun örneklerinin tanımını yapmak ve dendrokronolojik yöntemlerle kullanım dönemlerini saptamaktır. Odun tanıma analizleri için, çok sayıda ince kesitler alınmış ve referans preparatlarla karşılaştırmalar yapılmıştır. Dendroarkeolojik analizlerde ise, yıllık halka genişlikleri ölçülmüş ve bir hareketli kronoloji oluşturulmuştur. Odun anatomisi sonuçlarına göre, materyallerden sekizi meşe (Quercus L), biri kestane (Castanea sativa L) ve biri de porsuk ağacıdır (Taxus baccata L). Meşeler mezarların katları arasında kullanılmış, diğerlerinin kullanım yerleri ve zamanları saptanamamıştır. Tarihlendirme sonuçlarına göre, odun örneklerinin iki farklı dönemde kullanıldığı görülmektedir. Örnek 12 ve 13, örnek l ile birbirine yakın zamanlarda, diğerleri de, bunlardan çok daha önce kullanılmıştır. Elde edilen yıllık halka kronolojisinin son halkası M.S.977 yılına dendrokronolojik yöntemlerle tarihlendirilmiş, mezarların ve arkeolojik kalıntıların Bizanslıların son dönemine ait olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

With its historical remains and beautiful travertine formations, Ilgarini cave is important in terms of archaeobotany and natural sciences. In the left part of the cave there are 2 temples and 11 graves. These graves had 3 floors, and wooden materials were used between them. The purpose of the study was to identify the wooden materials taken from the graves in Ilgarini cave and to determine the lifetime of the people who lived in the cave by dating them dendrochronologically. In wood identification analysis, many thin sections were cut, and they were compared with reference wood sections. In dendroarchaeological analysis, tree-ring widths of oak wood were measured and a floating chronology was constructed. As a result of wood identification, we determined that 8 of the wooden materials were oak, and others were 1 chestnut and 1 yew. Oak wood was used between the floors of the graves, but the usage places of the others were not determined. The dating results indicated that 2 usage times of the specimens could be seen. Specimens 12 and 13 were used at around the same time along with specimen 1, and others were used long before them. The last ring of the floating chronology was dated to A.D.977 by dendrochronological methods. With this result we can conclude that the graves and archaeological remains were from the late Byzantine period.