Acil Servisteki Kan Transfüzyonları Ne Kadar Acil?

Özet

Amaç: Kan transfüzyonu eksik olanın yerine konulmasıdır; etki profili, komplikasyon gelişimi, anaflaksi riski, ölüme kadar gidebilen rejeksiyon epizotları ile beraber düşünüldüğünde aslında bir doku transplantasyonudur. Klinik pratiğimizi dahiliye gözüyle semptom ve endikasyon açısından gözden geçirmek amacıyla acil dahiliye servisinde yapılan kan transfüzyonlarını derlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Hastanemiz acil dahiliye servisinde yapılan kan transfüzyonları geriye dönük olarak hastane bilgi sistemi üzerinden tarandı. Hastalar başvuru şikayetlerine göre aciliyet gerektirenler ve aciliyet gerektirmeyenler diye iki gruba kategorize edildi. Bulgular: Üç ayda dahiliye acil servisinde %61.4’ü erkek toplamda 528 hastaya 1156 adet transfüzyon gerçekleştirildi (kişibaşı ortalama 2.18 adet). Başvuru şikayetlerinde ilk üç sırada halsizlik (%19), melena (%14), yakınmasız (sadece laboratuvar patolojisi) (%12.9) yer alıyordu. Aktif kanamayla gelen gastrointestinal sistem kanamaları hariç tutulduğunda ne onkoloji ne hematolojik onkoloji ne de diğer hasta gruplarının temel başvuru şikayetlerine bakıldığında aciliyet gerektiren şikayet oranları %50 dahi değildi. Tüm hastaların %47’sini ancak acil hastalar oluşturmaktaydı. Sonuç: İstanbul Anadolu yakasının en kalabalık hastanelerinden biri olan hastanemiz yoğun bir transfüzyon deneyimine sahiptir. Sonuç olarak aciliyet gereksinimi ile hastaların geliş hemoglobin düzeyleri arasında bir korelasyon olmadığı gibi; aktif kanama haricinde acilde yapılan kan ürünleri transfüzyonlarının çoğunun acil endikasyonla yapılmadığı görüldü. Acil servislerin yükünü bir nebze azaltılması ve gerçek acil hastaların önceliğinin korunması adına hastanelerde ayaktan parenteral tedavi ünitelerinin kurulması düşünülebilir.

Abstract

Objective: A blood transfusion, defined as a procedure to replace lost blood, is actually atissue transplantation, performed with consideration given to the impact profile, the potential development of complications, and the risk of anaphylaxis and rejection, which may leadto death. This study is an analysis of emergency blood transfusions in terms of symptomsand indications.Methods: Hospital records of blood transfusions administered in the emergency servicewere retrospectively reviewed. The patients were categorized into 2 groups: emergencypatients and non-emergency patients, based on the presentation.Results: Over the course of 3 months, 1156 transfusions (2.18 per person) were performedin 528 patients (61.4% male). It was determined that the most commonly seen patient complaints were weakness (19%) and melena (14%), followed by cases in which the patient wasasymptomatic, but there was laboratory pathology (12.9%). In all, 47% of all cases of bloodtransfusion were considered urgent.Conclusion: No correlation was determined between urgency requirement and hemoglobin level. Aside from those administered for active bleeding, most blood transfusions werenot performed due to an urgent indication. The establishment of separate, ambulatory parenteral treatment units in could reduce the burden on emergency services to some extentand protect the priority status real emergency patients need.