L'Amant Double Filminde Öteki Mekân Temsili Olarak Heterotopya

Özet

Modern yaşama geçiş ile birlikte iktidar ve özne ilişkisinin biyo-iktidar ile şekillendiğini düşünen Michel Foucault, bireyi sınırlandıran bu yapıdan kurtulmanın bir yolu olarak heterotopya kuramını geliştirmiştir. Biyo-iktidar içten gelen bir buyruk olarak iktidarın istediği normal insanı tanımlamaktadır. Modern kent hayatı, bireye iş yaşamı içerisinde iktidara uygun bir yaşam biçimi sunarken, bu kurallara aykırı davranan bireyler ise toplumdan uzaklaşmak isteyerek kendilerine yeni mekânlar oluşturmaya çalışmaktadır. Bu kapsamda Foucault yirminci yüzyılda bireylerin yaşadıkları kaygının temelinde mekân fikri olduğunu savunurken yeni mekânlar oluşturma fikrini yani heterotopyayı öne çıkarmak istemektedir. Bu çalışma Foucault’nun heterotopya ve Stavrides’in eşik kuramını temel alarak François Ozon’un L'Amant Double filminde öteki mekan temsili olarak heterotopya alanlarını incelemektedir. L'Amant Double filminde dikkat çekici bir şekilde kullanılan heterotopya alanları çalışmanın örneklemi olarak seçilmesinde etkili olmuştur. Bu kapsamda sapma heterotopyaları olarak psikiyatri klinikleri, zaman heterotopyaları olarak müzeler, olmayan yer olarak ayna heterotopyası ve eşik mekânları olarak köprüler ve merdivenler filmde incelemeye alınan kategorilerdir. Bu çalışma, L'Amant Double filminde öteki mekân temsili olarak heterotopya alanlarına bakarken, heterotopyanın sinemada evrilen biçimlerini göstermeyi amaçlamaktadır.

Abstract

Considering that the relationship between power and subject is shaped by biopower with the transition to modern life, Michel Foucault developed the theory of heterotopia as a way to get rid of this structure that limits the individual. While modern urban life offers the individual a life style which is in accordance with power in the business life, individuals who go against these rules try to create new spaces for themselves by wanting to alienatine from society. In this context, while Foucault argues that there is the idea of space in the basis of the anxiety of individuals in the twentieth century, he wants to highlight the idea of creating new spaces, namely heterotopia. Based on Foucault’s heterotopia and Stavrides’ thresholds theory, this study examines the areas of heterotopia as a represantation of the other space in François Ozon’s L’Amant Double. The heterotopia areas that were used remarkably in the movie L’Amant Double were effective in selecting the study as a sample. In this context, psychiatry clinics as deviation heterotopias, museums as time heterotopias, mirror heterotopia as a non-existent place and bridges and stairs as threshold areas are the categories that are examined in the film. This study aims to analyse the forms of heterotopia which has been presented in different ways in cinema while studying the fields of heterotopia as the representation of the other space in L’Amant Double.