Malabou’nun Plastisite ve Yeni Yaralılar Yaklaşımı BağlamındaThe Father Filmi

The Father Movie in the Context of Malabou’s Plasticity and The New Wounded Approach

Özet

Bu çalışma, çağdaş nörofelsefeci Catherine Malabou’nun “plasitisite” kavramının odağında, The Father (2021) filmini incelemektedir. Bakıma ihtiyaç duyan bir Alzheimer hastasının, bakım hizmeti almasını sağlama sürecinde kızı ile olan ilişkisini konu alan The Father filminin başkarakteri Anthony, çalışmada Malabou’nun plastisitesinin yıkıcı niteliğinin sonucunda ortaya çıktığını savunduğu ve belli beyin patolojilerine sahip insanlara yönelik geliştirdiği “yeni yaralı” yaklaşımı çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmada, seyirciyi, sinemanın olanakları sayesinde film karakterinin zihnine alan The Father filminin felsefi önerilerin somutlaştırması bağlamında sinema felsefesine katkısı irdelenmiştir. Bunun yanında, filmin seyircisine bir Alzheimer hastasına ait fenomenal deneyimi deneyimletme olanağına sahip olduğu ve Malabou’ya göre “düşünülemez ve temsil edilemez” olan yeni yaralılık durumunun bu sayede düşünülmesi ve deneyimlemesine olanak sağladığı tespit edilmiştir. Ek olarak filmin özgün anlatı stilinin, seyirciye yaşattığı deneyim hissi ile onların Malabouyen anlamda“plastik seyircilere” dönüşmesini sağlama potansiyelinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu sayede film çalışmalarına Malabou’dan esinlenerek “elastik seyirci” ve “plastik seyirci” kavramları sunulmuş ve aralarındaki farkların altı çizilmiştir.

Abstract

This study investigates The Father (2021) movie within the focus of the contemporary neurophilosopher Catherine Malabou’s “plasticity” concept. The main character Anthony of The Father movie, which is about the relationship of an Alzheimer’s patient in need of nursing care and his daughter, in the course of providing the necessary nursing care service, is analyzed in this study within the frame of “the new wounded” approach, a term developed for people who have certain brain pathology where Malabou argues that it emerges as a result of plasticity’s disruptive characteristics. In this study, The Father movie, which takes the viewer into the character’s mind through the means of cinema, is analyzed in terms of its contributions to the philosophy of film in view of embodying philosophical propositions. Furthermore, it is established that the movie enables the viewer to experience the phenomenal experiences of an Alzheimer’s patient and, according to Malabou, thus enables the viewer to think and encounter the case of the new wounded which is “unthinkable and unrepresentable”. Moreover, it is ascertained that the movie’s authentic style, through its sense of experience on the viewers, holds great potential in turning them to “plastic viewers” in Malabouien terms. Accordingly, inspiring from Malabou, the terms “elastic viewer” and “plastic viewer” are introduced and the differences between them are underlined.