RESİM SANATINDA METAFİZİKSEL, FİZİKSEL VE RESİMSEL IŞIK ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Özet

Pilinius’dan Kübizm’e resim sanatında ışık konusu geniş bir tarihsel aralığı kapsamaktadır. Bu süreç içinde, ışığın resim sanatında kullanımının üslupsal değişimlerin temel bileşenlerinden biri olduğu görülmektedir. Bu geniş çerçevede ışığın, metafiziksel, fiziksel ve resimsel olmak üzere üç temel nitelik olarak açığa çıktığı görülmektedir. Işık, bir fenomen olarak, doğa gözleminin ve onun resim yüzeyine aktarımının asli bir unsurudur. Bu, ışığı fizik yasasına bağlı bir varlık olarak resmetmek anlamında fiziksel bir kullanımdır. Rengin “temsil değeri”ne verilen anlam, ışığın ifadesini de bu değerin sınırları içerisinde bulmaktadır. Metafiziksel kullanım ise resim tarihinde ışığın sembolik değerinin öne çıkarıldığı kavramsal bir boyutta ele alınmıştır. Bu kullanım rengin hem “temsil değeri”ni hem de “özgül değeri”ni barındırabilmektedir. Resimsel ışık kavramı ise, doğal ışık kavramından uzak, resim sanatının kendine has kurallarınca belirlenen bir resimsel gerçeklik çerçevesinde anlam bulmaktadır. Ancak, bu üçlü dizinin, ışığın resim sanatındaki varlığını nitelendirme ve sınıflandırma amacı ile indirgeyici bir yaklaşım ortaya koyması kaçınılmazdır. Çünkü, ışığın resim sanatında kullanımları hiçbir zaman “resimsel ışık” konseptinin dışında değerlendirilmemiştir. Metafiziksel ışık da fiziksel ya da doğal ışığın temsilinden tamamen farklı bir tarihsel sürece sahip değildir. Bu nedenle ışığın resim sanatındaki tarihinin çizgisel bir tarih olmadığını; kavramların ise resim sanatının pratikleri içerisinde birbirlerine açılan patikalarla geçişlilik gösterdiğini söylemek mümkün görünmektedir.

Abstract

The subject of light in painting from Pilinius to Cubism covers a wide historical range. In this process, it is seen that the use of light in painting is one of the basic components of stylistic changes. In this broad framework, it is seen that light emerges as three basic qualities: metaphysical, physical and pictorial. Light, as a phenomenon, is an essential element of nature observation and its transfer to the painting surface. This is a physical use in the sense of portraying light as an entity bound by the law of physics. The meaning given to the “representation value” of color finds the expression of light within the limits of this value. Metaphysical usage is handled in a conceptual dimension in which the symbolic value of light is emphasized. This use can contain both the “representation value” and “specific value” of the color. The concept of pictorial light finds meaning within the framework of a pictorial reality determined by the unique rules of painting, far from the concept of natural light. However, it is inevitable for this triple series to present a reductive approach in order to characterize and classify the existence of light in painting. Because, the use of light in painting has never been evaluated outside the concept of “pictorial light”. Metaphysical light does not have a completely different historical process from the representation of physical or natural light. Therefore, the history of light in painting is not a linear history; On the other hand, it seems possible to say that the concepts are transitional with the pathways opening to each other within the practices of the art of painting.