Humeyni Dönemi İran Dış Politikası (1979-1989)

Özet

Öz Bu makalenin ana amacı, Şubat 1979 Devrimi sonucundakurulan İran İslam Cumhuriyetinden Humeyni’nin ölümüne kadarolan dönemde Dış Politikaya Velayet-i Fakih teorisinin yansımasıdır.İran Dış Politikasını kapsamlı bir değerlendirmeye tabi tutmak için,genel siyasi/ uluslararası ilişkiler teorilerden ziyade İran’daki dinikurumları, doktrinleri, Şiiliğin karakteristik özellikleri ile protestyapısını bilmek gerekmektedir. Bu çalışmada, İran Dış Politikasınıtamamen anlayabilmek için geleneksel-Batı merkezli olan uluslararasıilişkiler teorilerinin (Realizm, Liberalizm, Marksizm, Konstrüktivizmvb.) ötesine bakılması bir zorunluluk olarak karşımızda durmaktadır.Çalışmanın ilk kısımlarda, İran Dış Politikasında etkili olan unsurlarve dış politikada İran İslam Devriminin etkileri ve liderler, anahatlarıyla ele alınmakta, farklı yönleri açıklanmakta ve başarılarıdeğerlendirilmektedir. Sonrasında ise, İran İslam Cumhuriyeti’ninOrtadoğu’daki ülkelere ve Amerikan Birleşik Devletleri’ne yönelikpolitikaları tartışılmaktadır.