Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kaynaştırma uygulaması ile ilgili inanç ve pratikleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, sosyal bilgiler öğretmenlerinin kaynaştırma uygulamasına ve öğrencilerine ilişkin inançlarının sınıf içi pratiklere yansımalarını ortaya koymaktır. Durum çalışması yöntemiyle yürütülen araştırma, üç sosyal bilgiler öğretmeni ile yürütülmüştür. Araştırmada, veri toplama yöntemlerinden gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Gözlem ve görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi tekniğiyle incelenmiştir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda; öğretmenlerin, modern kaynaştırma uygulaması felsefesine uygun olarak, kaynaştırma uygulamasında akademik amaçlar da güdülmesi gerektiği inancını taşıdıkları belirlenmiştir. Ayrıca, öğretmenlerin kaynaştırma öğrencisinin her konuyu belli bir seviyede öğrenebileceği anlayışı yerleşmiş durumdadır. Öğretmenlerin bu olumlu inançlarını uygulamaya dönüştüremedikleri ve bu öğrencilerin “ihmal” edildiği tespit edilmiştir. İnanç ve uygulama arasında; düşük öz yeterlik inancı, yetersiz pedagojik alan bilgisi, kaynaştırma uygulamasının felsefesini kavrayamama, teorik eğitim ile uygulama arasındaki boşluk ve okuldaki eğitim olanaklarının yeterli olmaması gibi nedenlerle bir boşluk oluştuğu tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara bağlı olarak, öğretmenlerin kaynaştırma uygulaması ile ilgili özyeterliklerinin arttırılması, eğitim fakülteleri ile okullar arasında organik bağ kurulması ve paydaşlar arası koordinasyonun sağlanması yönünde öneriler getirilmiştir.

Abstract

The aim of the study is to demonstrate the reflections of social studies teachers'beliefs regarding inclusion and their students in in-class practices. The survey,conducted by the case study method, was performed with three Social Studiesteachers. Observation and semi-structured interviews were used as data collectiontechniques. Data obtained from observations and interviews were analysed by contentanalysis. In the study, it has been found that teachers have the belief that academicobjectives should be pursued during inclusive practice, in accordance with the modernphilosophy of inclusion. In addition, teachers have the perception that the inclusionstudents can learn every subject up to a certain level. It was identified that teacherscannot turn these beliefs into practice, and inclusion students are "neglected". It wasconcluded that this gap between belief and practice is caused by factors such asinadequate pedagogical content knowledge, inability to comprehend the philosophy ofinclusion, the gap between the theoretical education and practice, and inadequateeducation resources at school. Depending on the obtained results, suggestions weremade towards increasing teachers' self-efficacy on inclusive practice, establishing adirect connection between education faculties and schools, and ensuring coordinationbetween the stakeholders.