The Impact of Structural Adjustment Policies on the Feminisation of Labour: Turkey As a Case

Özet

1970'li yıllar boyunca birçok azgelişmiş ülkede temel kalkınma stratejisi olan ithal ikameci kalkınma politikalarından ihracata yönelik sanayileşme politikalarına geçilmiştir. Geçiş aşamasında uygulanan yapısal dönüşüm ve reform programlarının gelişmekte olan ülke ekonomileri üzerindeki etkisi iktisat literatüründe önemli bir yer tutmaktadır. Yapılan çalışmaların önemli bir kısmı bu politikaların işgücü piyasaları üzerindeki etkisini araştırmaya yöneliktir. İşgücü piyasalarında yaşanan yapısal dönüşümün kadın emeğinin arzı üzerindeki etkisi literatürde üzerinde özellikle durulan bir konu olmuştur. Yapılan çalışmalarda dünya genelinde ithal ikameci kalkınma politikalarından ihracata yönelik kalkınma stratejisine geçişle birlikte kadınların işgücüne katılma oranlarında artış yaşandığı gözlenmiştir. Gelişmekte olan birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de ithal ikameci sanayileşmeden ihracata yönelik sanayileşme stratejisine geçilirken yapısal uyum politikaları takip edilmiştir. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de 1980 sonrası izlenen yapısal uyum politikalarının kadın işgücüne etkilerini incelemek ve işgücünün kadınlaşması olarak yorumlanan sürecin Türkiye'de yaşanıp yaşanmadığını araştırmaktır.

Abstract

For the last two decades, increasing emphasis and attention have been given to the economic situation of women within the context of many changes that occurred in the world economy. Today the world is characterized by major changes in the economic, social and political agendas. The social development model was modified by the developmental strategies of the I980s supply-side economics following successive economic crises of the 1970s. During the 1980s and afterwards, many developing countries adopted structural adjustment programs that have incorporated elements such as lahor market deregulation, public expenditure contractions, privatization and other labor flexibility policies. The main objective of this paper is to investigate the implications of the structural adjustment policies on gender composition and segregation of labor in Turkey. Like many other developing countries, Turkey has also adopted structural adjustment programs accompanied by the reorientation of the Turkish economy from import-subsitution industrialization to export-led industrialization in the post-1980 period. Starting from this point, I will attempt to discuss whether a feminization of labor has occurred in Turkey during the adoption process.