Kentsel Mekanın Sosyallik Durumları Üzerine Biçim Odaklı Bir Bakış

Özet

a) Mekânın iletişime ve etkileşime izin veren yapılanışı, (b) Mekan- daki hareket ve karşılaşma koordinasyonu, (c) Bireylerin çevresel farkındalıkları ve mekânsal deneyim duyumları gibi kentsel mekânın sosyabilitesi dair bilgi veren birçok durum, kentlerin fiziksel koşul- larından ayrı düşünülemeyecek biçimlerle ilintilidir. Kentin madde- selliğinin sosyal ilişki örüntüleri üzerindeki olası etkileri düşünül- düğünde, sosyalliğin halleri ile kentsel mekan arasındaki dolayımlı ilişkisellik meselesinin, mekânsal olmayan iletişim ve sosyal etkile- şim yolları aracılığı ile hızla dönüşen günümüz kent yaşamı bağla- mında yeniden tahlil edilmesi gerekmektedir. Bu makalede, biçim kavramı merkeze yerleştirilerek, kentsel mekan ile sosyalliğin faklı halleri arasında ilişki kuran bir bakış açısı oluşturmak amaçlanır. Bunu yaparken ritim ve gündelik hayat ilişkisine dair geliştirilen kaynaklara başvurarak; mekanın maddeselliği işlevi ve kullanımının ortaya koyduğu incelikli ve karmaşık biçimsel örüntülere dikkat göstermeyi dener. Dolayısıyla, bu makalenin temel motivasyonu kentin maddeselliği ve sosyal formlar arasındaki etkileşimi görünür kılan biçim odaklı teorik perspektifi kentsel çalışmalar alanında genişletmektir; ikincisi, kentsel mekanın incelemesinde mekanın fiziksel koşullarının sosyallik durumları üzerindeki olanak ve kı- sıtlılıklarını beraber kavramaya izin veren bir yöntem önermektir

Abstract

The conditions of urban sociability, such as (a) increase in com- munication and interaction (b) easiness of mobility coordination and encounters (c) increase in users’ urban awareness and expe- riences are closely related to the forms that are shaped within physical conditions of urban environments. Considering the for- mational and integrative effects of materiality of urban space on generation of social forms, it is necessary to re-think the medi- ated relationship between urban space and textures of urban so- ciality in the contexts of changes brought to contemporary city life by aspatial forms of communication and social interactions. This article presents a perspective and a methodological start- ing point through putting the concept of form in the context of dynamic relationship between urban space and different stances of everyday life. In doing so, the ideas on everyday life and rhythm are engaged at various levels in this article to highlight the forms of complex and intricate relationships between materiality of ur- ban space, its function and its use. Meanwhile, the main motiva- tion of the article is expand the usual definition of form within urban studies; and second, to develop a method for analyzing any given urban space simultaneously enables and constrains the constituents of its physical condition.