TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN DUYGU DIŞAVURUM TARZLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Özet

Bu çalışmada, Türkçe öğretmenlerinin süregiden bir etkileşimde "mutluluk", "üzüntü" ve "öfke" duygusu yaşamaları sonrasında, muhataba karşı sergiledikleri sözel veya sözel olmayan duygu dışavurumlarını belirlemek amaçlanmıştır. Betimsel nitelikli genel tarama modeli çerçevesinde, uygun örnekleme yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen araştırmanın verileri "Duygu Dışavurum Tarzları Envanteri" ve "Kişisel Bilgi Formu" aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma verileri İstanbul, Ankara, Adana, Mersin, Kayseri, Gaziantep, Nevşehir, Erzurum, Amasya, Sivas, Manisa, Kırşehir, Niğde illerinde görev yapan 230 Türkçe öğretmeninden elde edilmiştir. Çalışma sonucunda, Türkçe öğretmenlerinin mutluluk duygusunu sıklıkla dışa vurdukları, üzüntü ve öfke duygularını ise ara sıra dışa vurdukları belirlenmiştir. Türkçe öğretmenlerinin mesleki kıdemleri arttıkça mutluluk ve üzüntü duygularını daha sık olarak dışa vurdukları, derse girdikleri sınıflardaki öğrenci sayısı arttıkça üzüntü ve öfke duygularını daha sık dışa vurdukları; görev yapılan okulun bulunduğu yerleşim yeri küçüldükçe öfke duygusunu daha sık dışa vurdukları, araştırmaya katılan öğretmenlerin cinsiyetleri ile duygu dışavurum tarzları arasında anlamlı bir farkın olmadığı belirlenmiştir

Abstract

In this study, it is aimed to determine Turkish Teachers' expression of verbal and non-verbal emotions that they exhibited against the listener after they feel "happiness", "sadness" and "anger" in ongoing interaction. Within the descriptive general browsing model, the data of the research carried out using appropriate sampling method has been collected through "Emotions Expression Styles Inventory" and "Personal Information Form". Research data was obtained from 230 Turkish Teachers who work in İstanbul, Ankara, Adana, Mersin, Kayseri, Gaziantep, Nevşehir, Erzurum, Amasya, Sivas, Manisa, Kırşehir, Niğde. Studies show that Turkish Teachers after externalized the happiness but they sometimes externalized sadness and anger. It's found that the more Turkish Teachers' occupation seniority increase, the more they externalize their happiness and sadness, the more the numbers of the students in classes increase, the more they externalize their sadness and anger, the smaller the place of school where is worked become, the more they externalize their anger, there is not important difference between expression of feelings and gender of teachers that join in research