XVIII. YÜZYILDA OSMANLI DEVLETİ İLE İSKANDİNAV ÜLKELERİ ARASINDAKİ TİCARİ İLİŞKİLER (İSVEÇ VE DANİMARKA-NORVEÇ)

COMMERCIAL RELATIONSHIPS BETWEEN OTTOMAN STATE AND THE SCANDINAVIAN COUNTRIES (SWEDEN AND DENMARK-NORWAY) IN XVIII CENTURY

Özet

Ticaretin geliştirdiği ekonomik hayat her devlette olduğu gibi Osmanlı Devleti için de oldukça önemliydi. Osmanlı Devleti kurulduğu ve hâkim olduğu coğrafya itibariyle başta Akdeniz ve Karadeniz havzası olmak üzere önemli ticaret yollarının merkezindeydi. Bu konumu devletin kuruluş yıllarından itibaren gerek sınır komşularıyla gerekse diğer devletlerle ticari faaliyetlerinin sürekli gelişmesine neden oldu Bu stratejik konumunu iyi kullanan Osmanlı Devleti kuruluşundan itibaren ticarî hayatın içinde yer alarak diğer devletlere karşı bariz bir üstünlük sağladı. Lakin XVI. yüzyılda başlayan coğrafi keşifler sonrası yeni bölgelerin ve ticaret yollarının bulunması Akdeniz ticaretinin öneminin yitirmesine dolayısıyla bölgeyi elinde bulunduran Osmanlı Devleti'nin ticari gelirlerinin büyük oranda azalmasına neden oldu. Osmanlı yönetimi Fransa, Avusturya, İngiltere gibi birçok Avrupalı devletle ticaret antlaşmaları yapılarak Akdeniz ticaretini canlandırma yoluna gitti. Bu antlaşma ağı Avrupa'nın kuzey bölgelerinde yer alan Danimarka ve İsveç gibi İskandinav ülkelerine kadar uzandı. İsveç ile 1737 yılında Danimarka-Norveç ile 1756 yılında ticaret antlaşması imzalandı

Abstract

Economic life developed by trade was quite important for Ottoman State as it used to be in any of the other countries. Ottoman State was in the middle of some significant trade routes in terms of the geographical territories like Mediterranean and Black Sea around which the state was established. That position of the state caused her commercial relationships grow steadily bigger with neighboring countries and farther ones starting from the years of foundation period. Using the advantages of being in a good position strategically, Ottoman State took place in the territorial commercial life actively and made a good advance before the other countries. Yet, after the geographical discoveries that had given a start in XVI century, there were new trade routes and territories causing the Mediterranean area lose its importance and lessen the Ottoman State's commercial income in all aspects. Ottoman government tried to reinvigorate the Mediterranean trade by signing commercial contracts with several European countries like France, Austria and England. Those contracts, like a network, reached to the northern European countries like Denmark and Sweden. A commercial contract was signed with Sweden in 1737 and another one with Denmark-Norway in 1756