Farklı Uygulama Prosedürleri Kendinden Bağlanabilen Restoratif Materyallerin Sertliğini Etkiler mi?

Does Different Application Procedures Effect Hardness of Self Adherable Materials?

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı farklı sertleştirme prosedürlerinin, enerji içeceklerine maruz kaldıktan sonra restoratif materyallerin sertliği üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Alkasit (self-cured), alkasit (dual-cured), hibrit cam iyonomer (HGI), HGI + kaplama, HGI + ısıtma, cam karbomer (GC), GC + kaplama, GC + ısıtma ve nanohibrit kompozit (kontrol) kullanıldı. Her grup üç alt gruba ayrıldı (n=12): Red Bull, Burn, yapay tükürükte bekletme. Örnekler 6 ay boyunca günde 2 dakika solüsyonlara daldırıldı. Yüzey sertliği değerlendirmeleri başlangıçta, 1 hafta, 1 ay ve 6 ay sonra yapıldı. İstatistiksel analizler Friedman testi, Kruskal-Wallis ve Bonferroni post-hoc testleri kullanılarak yapıldı (p

Abstract

Objective: To assess the effect of application procedures on the hardness of selfadherable materials after energy drink exposure. Materials and Methods: Alkasite (self-cured), alkasite (dual-cured), (HGI), HGI + coating, HGI + heating, (GC), GC + coating, GC + heating, and nanohybrid composite (control) used. Samples from the main group were distributed into three subgroups (n=12): Red Bull, Burn, artificial saliva. The samples were dipped in solutions 2-min daily, up to 6 months. Surface hardness measurements were done after the specimen preparation and after they were kept in the solution for 1 week, 1 month and 6 months. Statistical analyses were done with Friedman tests, Kruskal-Wallis and Bonferroni post hoc tests (p