Bulkfill Kompozitlerin Tamir Bağlanma Dayanımı Üzerine Farklı Adeziv Rezinlerin, Kompozit Rezinlerin ve Termal Siklusun Etkisi

The Effect of Different Adhesive Resins, Composite Resins and Thermal Cycling on the Repair Bond Strength of Bulkfill Composite Resin

Özet

Amaç: Bu çalışmada bulkfill kompozit rezinlerin tamiri üzerine farklı adezivlerin, kompozitlerin ve termal siklusun etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada 54 adet bulkfill kompozit rezin disk hazırlanmıştır. Örnekler 14 gün boyunca 37 °C’de distüle suda tutulmuştur ve daha sonra örnek yüzeyleri Al2 O3 partikülleri ile 10 sn kumlanmıştır, ardından fosforik asit ile dağlanmış, yıkanmış ve kurutulmuştur. Silan uygulamasından sonra numunelerin yüzeylerine adeziv rezin uygulanmıştır. Örnekler, kullanılacak adezive göre rastgele 3 ana gruba ayrılmıştır (bir self-cure üniversal adeziv, bir total-etch adeziv ve bir self-etch adeziv). Adeziv uygulaması sonrası, numune yüzeyine üç farklı tamir kompoziti (bulkfill kompozit, mikro hibrit kompozit ve nanohibrit kompozit) kullanılarak dörder adet kompozit silindir yerleştirilmiştir. Örneklerin yarısı 5000 termal döngüye tabi tutulmuştur (n=12). Mikromakaslama bağlanma dayanımı testi, evrensel bir test makinesi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Bulgular: Tamir için kullanılan kompozit rezinler arasında bulkfill kompozit rezinler daha yüksek bağlanma dayanım değerlerine sahipti. Mikrohibrit ve nanohibrit kompozit grupları arasında anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Genel olarak, adeziv rezinler bağlanma dayanımını istatistiksel olarak anlamlı derecede etkilemedi. Sonuç: Bulkfill kompozit rezinlerin tamirinde bulkfill kompozit rezin kullanımı daha verimli tamir bağlanma dayanımı sağlar. Test edilen adezivler, bulkfill kompozit rezinleri tamir etmek için güvenle kullanılabilir. Beş bin termal siklus tamir bağlanma dayanımını olumsuz etkilemedi.

Abstract

Objective: This study evaluated the influence of different adhesives, composites and thermal cycling on the repair bond strength of bulkfill composite. Materials and Methods: A total of 54 bulkfill composite resin disks were obtained. The samples were stored in distilled water for 14 days and then the sample’s surfaces were air-abraded with Al2 O3 particles, etched with phosphoric acid, washed and dried. An adhesive was applied to the samples after the silane application. The samples were randomly divided into three main groups according to the type of adhesive resin used (a self-cured universal adhesive, a total-etch adhesive and a self-etch adhesive). After the adhesive application, four composite resin cylinders were placed on the sample surface using three different repair composites (bulkfill composite, microhybrid composite and nanohybrid composite). A total of 5000 thermal cycles were applied to half of the samples (n=12). A microshear bond strength test was performed using a universal tester. The data obtained were analyzed using Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis tests. Results: Of the repair composites, bulkfill composite tended to show the highest bond strength. There was no significant difference between the microhybrid and the nanohybrid composite groups (p>0.05). Generally, the adhesives did not significantly affect the repair bond strength. Conclusion: The use of bulkfill composite to repair bulkfill composite provides more efficient repair bond strength. The tested adhesives can be used safely to repair bulkfill composite. The repair bond strength was not negatively affected after 5000 thermal cycles.