AB Rekabet Hukuku Açısından Taahhüt Mekanizmalarının Kullanımında Düşüş Eğilimi: Ampirik Bulgular

The Downhill Trend in CommitmentMechanism of EU CompetitionLaw: Empirical Evidence

Özet

Avrupa Komisyonu’na 1/2003 sayılı Tüzüğün 9. maddesi ile birlikte ilgili teşebbüs lerin sunmuş oldukları taahhütleri bağlayıcı hale getirme yetkisi tanınmıştır. Bureform neticesinde, taahhüt kararlarında ihlal kararlarına nazaran zaman içerisin de belirgin bir artış görülmüş olsa da, son zamanlarda ihlal kararlarında yenidenyoğunluk kazanmıştır. Bu çalışmada, Avrupa Birliği (AB) rekabet hukukunda 2004- 2020 yılları arasında verilen taahhüt kararlarındaki düşüş eğilimi, ilgili içtihadın hu kuki açıdan incelenmesi ve istatistiksel olarak yorumlanması vasıtasıyla tartışılmış tır. Taahhüt kararlarının yoğunlaşması her ne kadar pratik anlamda faydalı olarakaddedilse de, uzun vadede hukuki belirsizlikleri arttırmıştır. Çünkü, etkin rekabetintesisi rekabet kurallarının yeknesak ve tutarlı bir biçimde uygulanması yerine, te şebbüsler ile Komisyon arasında varılacak mutabakata bırakılmıştır. Bu kapsamda,taahhüt kararlarının hangi şartlar altında verilmesinin daha uygun olacağına yöneliktartışma ve tavsiyeler sunulmuştur.

Abstract

The European Commission has been given the authority to make commitments of undertakings in question binding with Article 9 of Regulation 1/2003. By this reform, there has been a significant increase in commitment decisions compared to prohibition decisions over time, but prohibition decisions are currently predominant again. This study discusses this downward trend in commitment decisions taken in EU competition law from 2004 to 2020 by reviewing legal developments through statistically examining the case law. Although the increase in commitment decisions is deemed beneficial in practical terms, it has increased legal uncertainties in the long run and the provision of effective competition is left to negotiations to be reached between the undertakings and the Commission, instead of a thorough application of competition law rules in a uniform and consistent manner. In this context, discussions and recommendations are presented concerning under which circumstances commitment decisions are more appropriate to make.