ARİSTOTELES'İN ETİK'İNDE HAZ VE İYİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Özet

Bu makalenin konusunu, Aristoteles'in Nikomakhos'a Etik'in X. Kitabında haz ve iyi arasında kurduğu ilişki oluşturmaktadır. Ancak bu türden bir ilişkinin açığa çıkarılabilmesi için hazzın Aristoteles öncesi felsefede sahip olduğu anlamların ve Aristoteles'in bunlara karşı dile getirdiği itirazların tartışılmasına ihtiyaç vardır. Bu yüzden çalışma öncelikli olarak Etik'in VII. kitabında sözü edilen "hazzın ne olduğu sorusu"na verilen yanıtları, sonrasında ise Aristoteles'in hazzın doğası konusundaki düşüncelerini ele alıp tartışacaktır. Böyle bir incelemenin hazların Aristotelesçi perspektifte sahip olduğu anlamı kavramaya olanak sağlayacağı düşünülmektedir ki bu da hiç kuşkusuz hazzın temelde iyi bir yaşamı tamamlayan etkinlik (energeia) olduğu iddiasıdır.

Abstract

The main topic of this article constitutes the relation between pleasure and good established by Aristotle, in Nicomachean Ethics X. However, to expose this kind of relation it is essential to discuss the meaning of the pleasure in preAristotelian philosophy and the objections Aristotle has raised against them. For this reason this paper, first of all, is going to examine and analyze the answers of the question "what pleasure is", which mentioned in seventh book of Ethic's and than Aristotle's thoughts on the nature of the pleasure. It is thought that such a research provides the meaning of the pleasure in Aristotelian perspective and undoubtedly this is a claim that pleasure is basically an activity (energeia) completing a good life.