Orta kafa çukuru yaklaşımlarımız

Özet

Amaç: Orta kafa çukuru yaklaşımının üstünlükleri ve komplikasyonlarım değerlendirmek. Hastalar ve Yöntemler: Longitüdinal temporal kemik kırıklı 10 olguda (6 erkek, 4 kadın; ört. yaş 30.4; dağılım 5-60) ve Ramsey Hunt sendromlu üç olguda (2 kadın, 1 erkek; ört. yaş 57) orta kafa çukuru yaklaşımı uygulandı. Fasyal paralizinin seyri elektronörografi (ENoG) ve elektromiyografi ile takip edildi. Yaklaşık bir aylık takip sonunda rejenerasyon görülmeyen olgular ameliyata alındı. Bulgular: Ameliyat öncesinde tüm olgularda tam paralizi (6/6) ve ENoG'de total denervasyon saptandı. Kırıklı olgularda paralizi ani başlangıçlı idi. Lezyon yeri, kırıklı olguların tamamında perigenikülat bölge ve labirentin segment olarak belirlendi. Ramsey Hunt'lu olgularda ise sinirin genikülat ganglion seviyesinde ödemli ve hiperemik olduğu, labirentin seğmenle doğru ödemli görünümün devam ettiği görüldü. Bir hastada, insizyon yerinde belirgin skar meydana geldi. Bunun dışında, ilave işitme kaybı, ekstradural hematom, yaşamsal ve nörolojik komplikasyon görülmedi. Sonuç: Orta kafa çukuru yaklaşımı potansiyel ciddi komplikasyon riski taşımasına rağmen, eğitimli ellerde fonksiyonel ve etkili bir cerrahidir.

Abstract

Objectives: To evaluate the advantages and complications of the middle fossa approach. Patients and Methods: The middle fossa approach was performed in 10 patients (6 males, 4 females; mean age 30.4 years; range 5 to 60 years) with longitudinal temporal bone fractures and in three patients (2 females, 1 male; mean age 57 years) with Ramsey Hunt syndrome. Facial paralysis was evaluated by electroneuronography (EnoG) and electromyography. Patients who had no regeneration within a month underwent surgery. Result: AH patients had complete paralysis (6/6) and preoperative ENoG studies showed complete denervation Paralysis was of abrupt onset in patients with temporal bone fractures. Injury was localized in the perigeniculate region and labyrinthine segment in all cases with fractures. in patients with Ramsey Hunt syndrome, the facial nerve was edematous and hyperaemic at the level of the geniculate ganglion, extending to the labyrinthine segment. Significant scar formation was observed in the incision line in one patient. No additional hearing loss, extradural hematoma, vital or neurologic complications were observed. Conclusion: Despite having potential risks for complications, the middle fossa approach is functional and effective in the hand of experienced surgeons