Uzun Süreli Açlığın Elektrokardiyografik Parametreler Üzerine Etkisi

Özet

Giriş: İnsanlarda uzun süreli açlık, ateroskleroz ile ilişkili sistemik inflamasyon ve oksidatif stres belirteçlerini azaltır ve uzun süreli açlığın kardiyak fonksiyonlar üzerine olumlu etkileri gösterilmiştir. Frontal QRST açısı (fQRSTa) ventriküler repolarizasyon göstergesi olup aritmi insidansı ve olumsuz klinik sonlanımlarla ilişkilidir. Çalışmamızın amacı uzun aralıklı açlık periyodlarının kardiyak ileti sistemi ile ventrikül fonksiyonları ve özellikle fQRSTa üzerine etkisini incelemektir. Hastalar ve Yöntem: Çalışmamıza Ramazan ayı boyunca oruç tutarak uzun açlık periyoduna giren 57 adet gönüllü dahil edilmiştir. Hastaların Ramazan dönemi öncesi bazal elektrokardiyografi (EKG) kayıtları alınarak bir aylık intermittant açlık periyodları sonrası kontrol EKG kayıtları incelenmiştir. Bazal ve açlık sonrası EKG parametreleri ve özellikle fQRSTa karşılaştırılmıştır. Bulgular: Uzun açlık öncesi dönemde QRS aksı [38 (34.5-58), 56 (54-58); p< 0.022] ve P dalga amplitüdü [0.040 (0.025-0.044), 0.046 (0.041-0.049); p= 0.001] açlık sonrası döneme göre istatistiksel olarak daha düşük saptanmıştır. Açlık öncesi dönemde T aksı [73 (56.5-83.5), 54 (47-57); p< 0.001] ve frontal QRS açısı (33.4 ± 22.1, 12.4 ± 15.4; p< 0.001) açlık sonrası döneme göre istatistiksel olarak daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Uzun açlığın kalp ileti sistemi ve ventrikül fonksiyonları üzerine etkisinin incelendiği bu çalışmada açlık sonrası dönemde P dalga amplitüdünde artış izlenmiştir. Ayrıca açlık sonrası QRS aksı artış gösterip T aksı gerilemekte ve sonuç olarak frontal QRST aksında azalma izlenmektedir. Bu ise ventrikül fonksiyonları üzerinde olumlu bir etki olarak değerlendirilebilir

Abstract

Introduction: In humans, long-term fasting reduces systemic inflammation and oxidative stress markers associated with atherosclerosis, and long-term fasting has been shown to have positive effects on cardiac functions. Frontal QRST angle (fQRSTa) is predictor of ventricular repolarization and is associated with arrhythmia incidence and adverse clinical outcomes. The aim of our study is to investigate the effect of longterm fasting periods on cardiac conduction system, ventricular functions and especially fQRSTa. Patients and Methods: Fifty-seven volunteers who entered the long fasting period by fasting during the month of Ramadan were included in our study. Basal electrocardiography (ECG) records of patients before Ramadan were taken and control ECG records were examined after 1-month intermittent fasting periods. Basal and post-fasting ECG parameters and especially fQRSTa were compared. Results: In the long pre-fasting period, the QRS axis [38 (34.5-58), 56 (54-58); p< 0.022] and P wave amplitude [0.040 (0.025-0.044), 0.046 (0.041-0.049); p= 0.001] were statistically lower than post-fasting period. T axis in the pre-fasting period [73 (56.5-83.5), 54 (47-57); p< 0.001] and frontal QRS angle (33.4 ± 22.1, 12.4 ± 15.4; p< 0.001) were statistically higher than the post-fasting period. Conclusion: In this study, which examined the effect of long fasting on the heart conduction system and ventricular functions, an increase in P wave amplitude was observed in the post-fasting period. In addition, after fasting, increased in the QRS axis and decrease in the T axis result in a decrease in fQRST axis. This can be evaluated as a positive effect on ventricular functions