Sıçanlarda indüksiyon koliti zemininde enoksaparinin anastomoz iyileşmesi üzerine etkisi

The effects of enoxaparine on anastomic healing in rats with chemical ınduced inflammatory bowel disease

SADIK YILDIRIM, Adil BAYKAN, Muharrem ÖNER, M. Hakan KÖKSAL, A. Deniz ERTÜRK, M. Fevzi CELAYİR

Özet

Amaç: inflamatuar Barsak Hastalıkları (İBH) sık görülen, kronik bir hastalık grubudur. Bu hastalıkların seyri süresince gelişen komplikasyonları nedeniyle acil ya da planlı cerrahi müdahaleler ve özelikle Crohn Hastalığı'nda zaman zaman hastalıklı barsak segmentinde striktüroplastiler uygulanmaktadır. Ortaya çıkabilecek komplikasyonlar, ‹BH zemininde yapılacak olan anastomozun güvenilirliğine etki eden faktörlerin bilinmesini önemli kılar. Bu çalışmada amacımız düşük molekül ağırlıklı heparininin hem kolit üzerine, hem de kolit zeminindeki anastomoza olan etkisini incelemektir. Hastalar ve Yöntem: Çalışmada 72 adet genç erişkin Sprague- Dawley cinsi sıçan kullanıldı. Sıçanlar 5 gruba ayrıldı. 2, 3, 4 ve 5. gruplar iki alt gruptan oluştu. 1.grup (n=8): kontrol; 2. grup (n=16): kolit; 3. grup (n=16): kolit+enoksaparin; 4.grup (n=16): kolit+anastomoz; 5. grup (n=16): kolit+ enoksaparin +anastomoz şeklinde oluşturuldu. Denekler rektal yoldan trinitro-benzen sülfonik asid verilerek kolit oluşturuldu. Kolitin 3. günü tedavi alan gruplara 80_g/kg enoksaparin intraperitoneal olarak verilmeye başlandı. Tedavinin 2. günü cerrahi uygulanacak grupların kolitli distal kolonlarına tam kat kesi yapılarak anastomoz yapıldı. ‹lk alt gruplar post-op 1.gün, ikinci alt gruplar post-op 5. gün sakrifiye edildiler. Alınan dokular makroskopik hasar skalası ve mikroskopik hasar kriterlerine göre değerlendirilirken, dokularda myeloperoksidaz aktivitesi(MPO), lipid peroksidaz (LPO), glutatyon(GSH) ve hidroksiprolin(HP) düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Tedavi alan, cerrahi uygulanmış ve uygulanmamış tüm gruplarda makroskopik hasarın ve MPO düzeylerinin azaldığı, GSH düzeylerinin ise arttığı saptanırken mikroskopik hasar, LPO ve HP düzeylerinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Enoksaparinin anastomoz üzerine herhangi bir yan etkisi saptanmamıştır. Sonuçlar: Düşük Molekül Ağırlıklı Heparinler, ‹BH zemininde yapılacak anastomozlarda iyileşme üzerine olumsuz etkileri olmadığından ve inflamasyonu azalttıklarından perioperatif dönemde kullanılabilirler, ancak bu verilerin desteklenebilmesi için daha çok kontrollü klinik ve deneysel çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract

Purpose: Bowel resection and anastomosis is required in a substantial number of patients with inflammatory bowel disease either in emergent or elective setting during their lifespan. In this experimental study we aimed to investigate the role of low molecular weight heparin on anastomotic healing in rats with chemical induced inflammatory bowel disease. Patients and Methods: Seventy-two adult male Sprague Dowley(200 g-250 g) rats, divided in 5 groups; Group 1 (n=8): control, Group 2 (n=16): colitis, Group 3:(n=16) colitis + enoxaparine, Group 4: (n=16) colitis + anastomosis, Group 5: (n=16) colitis + enoxiparine + anastomosis. Colitis was induced by intrarectal installation of 2, 4, 6-trinitrobenzene sulphonic acid in 50% ethanol (TBNS). Enoxaparin 80ìg/kg was started intraperitoneally from 3rd day of colitis. At 2nd day of the treatment bowel divided and anastomosed at distal colon with experimental colitis. Each group subdivided in two as to those sacrificed on post operative day1 and 5. During sacrifications colonic resection encompassing anastomoses were performed. Specimens were assessed according to macroscopic and histologic tissue damage scale. Myeloperoxidase (MPO), Lipide Peroxisase (LP), Glutation (GSH) and Hydroxiprolin (HP) levels were also measured from colonic tissues. Results: Enoxaparin therapy decreased the severity of macroscopic damage and the levels of MPO increased the levels of GSH in all groups but no significant difference was observed for microscopic damage and of LP and HP levels. No undesirable effect of enoxiparine on the anastomotic healing was observed. Conclusion: LMWH have no untoward effect on anostomotic healing and it also seems to decrease inflammation and can safely be used during perioperative period. But these data indicate the need for a larger investigation