PYRRHUS İLE CINEAS’TA TASARI VE AŞKINLIK TEMELİNDE SIMONE DE BEAUVOIR’IN CARPE DIEM ELEŞTİRİSİ

SIMONE DE BEAUVOIR’S CRITIQUE OF CARPE DIEM, ON THE BASIS OF PROJECT AND TRANSCENDENCE IN PYRRHUS AND CINEAS

Özet

Tasarı ve aşkınlık, Simone de Beauvoir’ın varoluşçu felsefesinin önemli kavramlarıdır. Beauvoir’ın tasarı ve aşkınlık kavramları onun ilk felsefi yapıtı olan Pyrrhus ile Cineas’ta ileri sürülmüştür. Bu makalede Beauvoir’ın tasarı ve aşkınlık kavramlarını carpe diem düşüncesinin karşısına koyarak nasıl kurduğunu sunmak istiyorum. Bu kavramların onun temel ontolojik argümanının temellerini oluşturduğu iddia edilmiştir. Bu ontolojiye göre insan olmak aşkın olmak demektir, aşkınlık somut tarihsel durumlar içindeki tasarılara bağımlıdır. Hiçbir insan bu temel ontolojik durumdan kaçamaz. Carpe diem düşüncesi ya da herhangi bir dingincilik kuramı bu temel ontolojik gerçeklikle çelişir ve bu yüzden de Beauvoir tarafından eleştirilir.

Abstract

Project and transcendence are important concepts in Simone de Beauvoir’s existentialist philosophy. Beauvoir’s concepts of project and transcendence are introduced in Pyrrhus and Cineas, her first philosophical work. In this article I would like to present how Beauvoir constructs the concepts of project and transcendence against the idea of carpe diem. It is argued that these concepts constitute the basis of her fundamental ontological argument. According to this ontology, being human means being transcendent, transcendence is dependent on the projects in concrete historical situations. No human being could escape this basic ontological situation. Idea of carpe diem or any theory of quietism contradicts with this basic ontological fact and for this reason it is criticized by Beauvoir.