İnsana Yakışır İş Uygulamasının Yapısal ve Psiko-Sosyal Boyutta Değerlendirilmesi

The evaluation of decent work practices in terms of structural and psycho-social

Özet

Çalışma eylemi yapısal ve bireysel faktörlere bağlıdır. Yapısal faktörler içinde devlet temel uygulayıcı olarak istihdam alanlarının geliştirilmesi, işsizliğin önlenmesi, çalışma ortamlarının insan onuruna uygun hale getirilmesinden birinci derece de sorumludur. Çalışma ortamlarının oluşturulmasına rağmen, bireylerin çalışma eylemini gerçekleştirmemesi bireyin hayat devamlılığını sağlamaya yönelik varlığıyla çelişmesi anlamına gelmektedir. Makalenin amacı, insan onuruna uygun çalışma ortamlarının oluşturulmasında gerekli olan yapısal ve bireysel yönelimleri belirlemektir. Makalede, çalışmaya atfedilen anlamın tarihsel süreçte değişime uğradığı, günümüz modern toplumlarında insan onuruna uygun iş kapsamında çalışma ortamlarının düzenlenmesi gerektiği, aynı zamanda çalışmaya ait bireysel yönelimlerin sağlanmasında bireysel sorumluluğun olduğu, bunun sağlanamaması durumunda sosyal çalışma uygulamaları kapsamında psiko-sosyal çalışmaların yapılması gerektiği ileri sürülmüştür. Çalışmada devletin sosyal diyalog kapsamında insan onuruna uygun, çalışma barışını önceleyen, istihdam alanlarının yaygınlaştırılmasıyla ilgili, çalışanların da bu amaca ulaşmak için sorumluluk bilinci kapsamında görevlerinin olduğu vurgulanmaktadır. Bu çerçevede her iki durumda da insan onurunun korunması için yapısal ve davranışsal temelde düzenlemeleri destekleyecek uygulamalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Working action depends on structural and individual factors. Among the structural factors, the state is primarily responsible for the development of employment areas, the prevention of unemployment, and the adaptation of working environments to human dignity. Despite the creation of working environments, the fact that individuals do not perform the act of working means that it contradicts the existence of the individual to ensure the continuity of life. The aim of the article is to determine the structural and individual orientations that are necessary in the creation of work environments suitable for human dignity. Among the findings of the article, it is stated that the meaning attributed to work has changed in the historical process, that in today's modern societies work environments should be organized within the scope of work in accordance with human dignity, at the same time, there is individual responsibility in providing individual orientations to work, and in case this cannot be achieved, psycho-social studies should be carried out within the scope of social work practices. In the study, it is emphasized that within the scope of social dialogue, the state has a duty to expand employment areas that are compatible with human dignity and prioritize labor peace, and that employees have duties within the scope of responsibility awareness to achieve this goal. In this framework, in both cases, there is a need for practices that will support the regulations on structural and behavioral basis for the protection of human dignity.