Preeklamptik gebelerde polihidramniyos varlığının maternal ve fetal prognoz üzerine etkisi

Özet

Amaç: Preeklamptik gebelerde polihidramniyos saptanmasının maternal ve fetal sonuçlara etkisini araştırmak. Materyal ve Metot: Toplam 435 preeklamptik hasta incelendi. Polihidramniyos saptanan 12 hasta çalışma grubunu, geri kalan 423 hasta kontrol grubunu oluşturdu. Her iki grup HELLP sendromu, eklampsi, diğer maternal komplikasyonlar, antihipertansif ve magnezyum sülfat tedavisi gereksinimi, akut fetal distres, perinatal mortalite oranlan, yenidoğan hipoglisemisi, yenidoğan hipokalsemisi, yenidoğan sepsisi, konvülziyonu, intrakraniyal kanama ve yenidoğan yoğun bakım ihtiyacı sıklığı açısından karşılaştırıldı. İstatistiksel analizde Mann-Whitney U ile ki-kare testleri ve lojistik regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: Preeklampsi tanısı ile izlenen hastaların %2.8'inde polihidramniyos vardı. Polihidramniyoslu gebelerde maternal kanda hematokrit ve kalsiyum seviyeleri anlamlı olarak düşük idi (sırası ile p=O.Û2 ve p=0.03). Ayrıca, polihidramniyoslu gebeliklerde yenidoğan hipoglisemisi ve yenidoğan hipokalsemisi oranı daha fazla idi (sırası ile p=0.006 ve p=0.04). Polihidramniyotik gebelerin hiç birinde eklampsi gelişmemişti (istatistiksel olarak anlamsız). Lojistik regresyon analizinde, polihidramniyos varlığının maternal ve yenidoğan komplikasyonları açısından riski artırmadığı saptandı. Sonuç: Preeklamptik hastalarda polihidramniyos maternal/fetal morbidite ve mortalite üzerine etkili gözükmemektedir. Çalışma grubumuzdaki polihidramniyoslu gebelerde eklampsi ve HELLP sendromu görülmemiş olması nedeni ile polihidramniyos, preeklampside HELLP sendromu ve eklampsi gelişimi açısından koruyucu olabilir.

Abstract

Objective: To evaluate the effects of polyhydramnios on maternal and fetal outcome in preeclamptic pregnancies Materials and Methods: A total of 435 preeclamptic women, 12 with polyhydramnios and423 controls were included. Groups were compared regarding the occurrence of HELLP syndrome, eclampsia, other maternal complications, requirement for antihypertensive or magnesium sulfate therapy, acute fetal distress, perinatal mortality, and neonatal morbidity including admittance to intensive care unit, hypoglycemia, hypocalcemia; sepsis, convulsion, and intracranial hemorrhage. Mann-Whitney U test, chi-square tests, and logistic regression analyses were used for statistical evaluation. Results: Polyhydramnios was present in 2,8% of the preeclamptic cases. Maternal blood hematocrit and calcium values were significantly lower in women with polyhydramnios (p=0.02 and p=0.03, respectively). Neonatal hypoglycemia and hypocalcemia were more frequent with polyhydramnios (p=0.006 and p=0.04, respectively). None of the patients with polyhydramnios had developed eclampsia (not significant). Logistic regression analysis yielded no association between polyhydramnios and maternal-fetal morbidity. Conclusions: Polyhydramnios seems to be unrelated with maternal-fetal morbidity and mortality, in preeclampsia. Polyhydramnios may be protective against the development of HELLP syndrome and eclampsia in women with preeclampsia.