Hiperemezis gravidarum etyopatogenezinde Helicobacter pylori enfeksiyonunun yeri

Helicobacter pylori infection in the ethiopathogenesis of hyperemesis gravidarum

Cüneyt ÖZAKIN, Kemal ÖZERKAN, Başak GENÇLER, Orhan ORHAN, Şakir KÜÇÜKKÖMÜRCÜ, Murat ÖZDİL

Özet

AMAÇ: Bu çalışmada, Helicobacter pylori gaita antijen testi ve serolojik test kullanarak Helicobacter pylori enfeksiyonu ile hiperemezis gravidarum arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. MATERYAL-METOD: Hiperemezis gravidarum nedeniyle hastaneye yatırılan 41 olgu ile benzer demografik özelliklere sahip 40 asemptomatik gebe prospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Olgulardan alınan serum örnekleri Helicobacter pylori’ye spesifik antikorlar (İmmunglobulin/IgG ve IgA) açısından; gaita örnekleri ise gaita antijen testi için incelendi. Her iki gruptan elde edilen verilerin istatistiksel analizi uygun ki-kare testleri ile yapıldı. SONUÇLAR: Her iki grup arasında sosyodemografik özellikler bakımından fark saptanmadı. Helicobacter pylori’ye karşı oluşan spesifik IgG pozitiflik oranı hiperemezis gravidarum grubunda %46.3 iken, asemptomatik kontrol grubunda %67.5 olarak bulundu. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05); IgA oranları ise çalışma grubunda %4.9, kontrol grubunda %30 olarak bulundu ve bu fark kontrol grubunda anlamlı oranda daha yüksek idi (p0.05). TARTIŞMA: Çalışmamızın sonucunda, Helicobacter pylori enfeksiyonunun tek başına hiperemezis gravidarum etyopatogenezini açıklayabilmekten uzak kaldığı görülmüştür. Ancak hiperemezis gravidarumu olan gebelerde Helicobacter pylori pozitifliğinin belirlenmesinde gaita antijen testi, serolojik olarak saptanan spesifik immunglobulinlerden daha doğru belirleyici ve güvenilir sonuçlar verebileceği düşünülmüştür.

Abstract

OBJECTIVE: We aimed to study the relationship between Helicobacter pylori and hyperemesis gravidarum by using the Helicobacter pylori stool antigen test and serologic tests. Materials and Metods: 41 cases who were interned with the diagnosis of hyperemesis gravidarum and 40 asympthomatic pregnant women were prospectively included in the study. Serum samples were studied for Helicobacter pylori specific antibodies (Immunoglobulin/IgG and IgA), were as stool samples were used for stool antigen test. Chi-square tests were used for statistical analysis. RESULTS: There was no difference for demographic properties between two groups. The ratio of Helicobacter pylori specific IgG positiveness was 46.3% for hyperemesis gravidarum group, while it was found 67.5% for the asympthomatic group. This difference was not statistically significant (p>0.05). IgA ratios were 4.9% and 30% fort he study and the control groups, respectively, and this difference was increased significantly in the control group (p0.05). DISCUSSION: As o conclusion, Helicobacter pylori infection alone was not found to be able to describe the etiopathogenesis of hyperemesis gravidarum in this study. But, for revealing the presence of Helicobacter pylori in hyperemesis gravidarum patients, stool antigen test was thought to be more descriptive and confident compared to serologically determined specific immunoglobulins.