Utility of Amplitudes of Positive Sharp Waves and Fibrillation Potentials

Nurten UZUN, Mustafa ERTAS, Feray BOLUKBASI, Yesim ABANOZ GULEN, Yasin ABANOZ, Aysegul GUNDUZ

Özet

Amaç: Pozitif diken vefibrilasyon potansiyelleri, motor ünitede omurilik ön boynuzundan kaslifine kadar olan bağlantının herhangi bir noktada kesintiye uğraması sonucunda kas liflerindeortaya çıkan patolojik spontan denervasyon potansiyellerdir. Klinik pratikte, denervasyonpotansiyellerinin var olup olmadığı ve eğer varsa yoğunluğu değerlendirmeye alınmaktadır.Bu çalışmada, pozitif diken ve fibrilasyon potansiyellerinin varlığının dışında amplitüdleri ilelezyonun süresi, lezyonun tipi, lezyonun seviyesi, hastanın yaşı ve incelenen kasın boyutu gibiparametreler arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlandı.Hastalar ve Metot: Kas ve nöromüsküler bileşke bozukluğu dışı nedenlere bağlı motor kayıpve/veya ağrı şikâyetleri ile elektrofizyolojik inceleme için başvuran ve yakınmalarınınbaşlangıç tarihini kesin olarak bildiren hastalarda spontan potansiyellerin amplitüdleriincelendi. Sonuçlar: En sık lezyon düzeyi periferik sinir (%45.4) ve spinalkök (%36.4) iken, en sıksaptanan etiyolojiler disk herniasyonu (%33.9) ve travma idi (%32.1). Hem pozitif diken hemde fibrilasyon (pfib=0.016 veppd=0.014) potansiyellerinin amplitüdleri ile erkek cinsiyet vehastalık süresi (pfib=0.005 veppd=0.021)arasında anlamlı ilinti saptandı.Yorum: Hastalık süresi iki aydan uzun hastalarda hem pozitif diken hem defibrilasyonpotansiyellerinin amplitüdleri düşük bulundu. Uzun süreli denervasyon sonrası gelişenkaslifiatrofisi spontan potansiyellerin amplitüdünün düşmesine neden olabileceğinden,kronikleşmeyi göstermek amacıyla spontan potansiyellerinin amplitüdü güvenilir bir belirteçolarak kullanılabilir.

Abstract

Objective: Fibrillation potentials and positive sharp waves are pathologic spontaneouspotentials which originate disconnection anywhere betweenanterior hornof medulla spinalistomuscle fiber in the motor unit. In clinical practice, the presence and if present the intensity ofthe spontaneous denervation potentials has been evaluated. In this study, the relations betweentheir amplitudes and parameters like lesion duration, lesion type, level of lesion, age of patientand size of recorded muscle were aimed to be examined beside the presence of spontaneousdenervation potentials.Patients and Method: Amplitudes of spontaneous potentials were evaluated in patients whowere referred for electrophysiological investigation withcomplaints like motor loss and/orpain and able to declare the exact time of their complaintsexcept with causes of muscle orneuromuscular disease.Results: The most common lesion sites were theperipheralnerve (45.4%)andthe radix(36.4%),the mostcommonetiologieswere discherniation(33.9%) andtrauma(32.1%). The amplitudes ofboth fibrillation potentials and positive sharp waves were found to be significantly correlatedwith male gender (pfib=0.016 and ppsw=0.014) and disease duration (pfib=0.005 andppsw=0.021).Conclusion: Amplitudes of both fibrillation and positive sharp waves were lower in patientswith disease duration of longer than two months. The amplitudes of spontaneous denervationpotentials may be used as a confidential marker of chronicity since muscle fiber atrophywhich develops following long term denervationmuscle fibers atrophymaygenerate low- amplitude denervation potentials.