Seizure Precipitating Factors in Patients With Epilepsy

Vildan YAYLA, Dilek BOZKURT, Hülya TOYDEMİR ERTAŞOĞLU, Büşra YURTSEVER, Hayriye ÖRNEK, Filiz AZMAN

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı a) nöbet tetikleyici faktörlerin sıklığını hesaplamak, b) en sık bildirilen nöbet tetikleyici faktörleri tanımlamak, c) tetikleyici faktörlerin epilepsi sendromları içinde dağılımındaki farkları bulmak, d) nöbet tetikleyici faktörlerin varlığının, demografik özelliklere, nöbet tiplerine, epilepsi sendromlarına, görüntüleme bulgularına ve elektroensefalografik özelliklere göre farklarını değerlendirmek idi. Metod: Epilepsi polikliniğimizde, 2011-2014 yılları arasında takip edilmiş olan hastalarımızı, retrospektif olarak inceledik. Tetikleyici faktörler ile ilgili bilgi, görüşmeler sırasında ya da hasta dosyalarından ve telefon görüşmelerinden edinildi. Sonuçlar: Toplam 365 hastanın %61'i en az bir tetikleyici faktör bildirdi. En sık bildirilen tetikleyici faktörler, stres (%30,4), uykusuzluk (%23,6) ve yorgunluk (%16,2) idi. Hastalar, epilepsi sendromlarının sınıflamasına göre 3 gruba ayrıldı; genetik (%18,6), yapısal-metabolik (%39,2) ve bilinmeyen (%42,2). Genetik epilepsisi olan hastalar, yapısal-metabolik ve bilinmeyen epilepsisi olan hastalara göre strese daha az duyarlı idi. Miyoklonik ve jeneralize tonik klonik nöbetleri olan hastalar, diğer nöbet tipleri olan hastalara göre tetikleyici faktör bildirmeye daha fazla eğilimli idi. Tetikleyici faktörler, EEG'sinde spesifik olmayan paroksismal aktivite ve görüntülemelerinde periventriküler iskemik-gliotik odaklar olan hastalar tarafından daha az oranda bildirildi. Tartışma: Epilepsisi olan hastaların klinik değerlendirmelerinde nöbet tetikleyici faktörler konusunda farkındalık, nöbet sıklığını anlamlı şekilde azaltabilir ve gelecek çalışmalar, tetikleyici faktörler ve nöbet oluşumu arasındaki kompleks ilişkinin aydınlatılmasına katkıda bulunabilir

Abstract

Objective: Aim of the study was (a) to estimate the frequency of seizure precipitating factors; (b) to determine the most frequently reported seizure precipitating factors (c) to identify the differences in distribution of these precipitating factors among epilepsy syndromes and (d) to evaluate differences in the frequency of seizure precipitating factors with regard to demographic features, seizure types, epilepsy syndromes, neuroimaging and electroencephalographic findings. Methods: We retrospectively analyzed patients who were followed up in our epilepsy outpatient clinic between 2011 and 2014. Information about precipitating factors was obtained during the interview or from the medical reports and telephone inquiries. Results: Of 365 patients, 61% reported at least one seizure precipitating factor. The most frequently reported precipitating factors were stress (30.4%), sleep deprivation (23.6%) and fatigue (16.2%). Patients were divided into 3 groups regarding the classification of epilepsy syndromes; genetic (18.6%), structural-metabolic (39.2%) and unknown (42.2%). Patients with genetic epilepsy seemed to be less sensitive to stress than those with structural-metabolic and unknown epilepsies. Patients who had myoclonic and generalized tonic clonic seizures had greater tendency to report precipitating factors than patients having other types of seizures. Precipitating factors were less reported by patients whose EEG showed nonspecific paroxysmal activity and who had periventricular ischemic-gliotic lesions in neuroimaging modalities. Conclusion: Awareness of seizure precipitating factors in the clinical management of the patients with epilepsy may significantly reduce seizure frequency and future studies may contribute to the clarification of the relationship between precipitating factors and seizure occurrence