Yetişkin Yüksek Dereceli Gliom Olgularinin Radyokemoterapi Sonrasi Yinelemelerinin Klinik ve Radyolojik Değerlendirilmesi

Retrospective Clinical and Radiologic Analysis of Adult High-Grade Glioma Recurrence After Temozolomide-Based Radiochemotherapy

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı yüksek dereceli gliom olgularının temozolomid ile eşzamanlı radyokemoterapi sonrası yineleme paternlerini ve sürelerini değerlendirmektir. Metod: Haziran 2009- Nisan 2012 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyasyon Onkolojisi kliniğinde yüksek dereceligliom tanısıyla temozolomid ile eşzamanlı radyokemoterapi programına alınan, tedavi sonrası takip amaçlı yapılan manyetik resonans görüntüleme (MRI), diffüzyon MRI ve MRI spek troskopi tetkiklerinde progresyon saptanan 30 olgu klinik ve radyolojik yineleme özellikleri açısından geriye yönelik olarak değerlendirilmiştir. Santral, saha içi, marjinal ve saha dışı yinelemeler, primer tümörün radyoterapi planındaki radyoterapi doz dağılımına göre (%90’lık izodoz eğrilerine) tanımlanmıştır. Bulgular: Santral yineleme saptanan 14 olgunun 1 ve 2 yıllık genel sağkalımları sırası ile %78 ve %25 (medyan 16 ay); sadece saha içi, saha dışı veya marjinal yineleme saptanan 11 olgunun 1 ve 2 yıllık genel sağkalımları sırası ile %100 ve %40 (medyan 24 ay) olarak tespit edilmiştir. Santral yineleme saptanan 14 olgunun 1 ve 2 yıllık progresyonsuz sağkalımları %21 ve %0 (medyan 5 ay), sadece saha içi, saha dışı veya marjinal yineleme saptanan 11 olgunun 1 ve 2 yıllık progresyonsuz sa ğkalımları %36 ve %27’dir (medyan 11 ay). Psödoprogresyon saptanan 8 olgunun 1 yıllık ve 2 yıllık progresyonsuz sağkal ımları %87 ve %43’tür (7-31 ay). Sonuç: Santral yinelemeler ile kar şılaştırıldığında; saha içi marjinal ve saha dışı yineleme saptanan olguların sağkalımları daha uzundur ve daha geç zamanda ortaya çıkmaktadır. Psödoprogresyon geliş imi temozolomid bazlı radyokemoterapiye iyi yanıtın göstergesidir. Sonuçta, yinelemelerin lokalizasyonlari genel ve progresyonsuz sağkalım için bir prognostik faktör olarak kabul edilmiştir.

Abstract

Background: The aim of this study was to evaluate th e recurrence patterns and the times of recurrence after temozolomide-based radiochemotherapy for high grade gliomas. Methods: Magnetic resonance imaging (MRI), di ffusion MRI, perfusion MRI, and MRI spectroscopy scans of 30 patients who were treated with radiotherapy concurrently with temozolomide chemotherapy between June 2009 and April 2012 were retrospectively evaluated. Central, in-field, marginal, and distant recurrences of progression were defined related to radiation therapy dose distribution (90% isodose line). Results: The overall survival (OS) rates of central recurrences at 1 year and 2 years were 78% and 25%, respectively (at a median of 16 months). The OS rate of in-field, marginal and distant recurrences at 1 year and 2 years were 100% and 40%, respectively (at a median of 24 months). The progression-free survival (PFS) rate of central recurrences at 1 year and 2 years were 21% and 0%, respectively (a t a median of 5 months). The PFS rate of in-field, marginal and distant recurrences at 1 year and 2 years we re 36% and 27%, respectively (at a median of 11 months). The PFS rate of pseudoprogression at 1 year and 2 year s were 87% and 43% (range, 7-31 months). Conclusions: The survival of new in-field, marginal and distant recurrences are longer and these new lesions develop at a later tim e compared with central recurrences. Pseudoprogression predicts better response to temozolomide-based radiochemotherapy. Finally, the location of recurrence is determined as one of the prognostic factors for OS and PFS.