Dergiler / Journal of Language and Linguistic Studies / 2018 / Cilt: 14 - Sayı: 3
Dil bilgisi öğretiminde biçim-anlam-kullanım çerçevesi: yazma becerilerindeki isim cümlecikleri üzerine araştırma
- Sayfa
- 37–55
- DOI
- —
Özet
Larsen-Freeman’in (2001) üç boyutlu (biçim-anlam-kullanım) dil bilgisi öğretimi çerçevesine dayanan bu çalışma, ikinci dil öğrencileri için yazı yazmada kullanılan cümlecik türlerinden hangisinin (isim, sıfat veya zarf) diğerlerine göre daha zor olduğunu araştırmayı amaçlamıştır. Bir devlet üniversitesinin İngiliz Dili Eğitimi Anabilim Dalında okuyan öğrencilere yönelik biçim-anlam-kullanım üçlemesine uygun olarak hazırlanan tanılama testinin sonuçlarına göre isim cümlecikleri en zorlayıcı cümlecik türü olarak bulunmuştur. Daha sonra öğrencilere, isim cümlecikleriyle ilgili mevcut bilgilerini ölçmek için aynı çerçeveye dayanan bir isim cümlecikleri testi ön test olarak verilmiştir. Ön testten sonra öğrenciler, üç saatlik dilimler şeklinde ayarlanmış toplam dokuz saatlik biçimanlam-kullanım çerçevesini baz alan bir öğrenim sürecinden geçtiler. Öğrencilerin öğrenim sürecinde gösterdiği gelişimi ölçmek için ise bir son test uygulanmıştır. Elde edilen bulguların nicel analizleri öğrencilerin yazma becerileri alanında isim cümlecikleriyle ilgili bilgilerinde kayda değer bir gelişme olduğunu ortaya koymuştur; bu da biçim-anlam-kullanım çerçevesinin dil öğretiminde etkili ve verimli bir öğretim sağladığını göstermiştir.
Abstract
Based on Larsen-Freeman’s (2001) three-dimensional (form-meaning-use) framework of grammar teaching, thisstudy aimed to investigate which type of clause (noun, adjective or adverbial) was the most challenging forsecond/foreign language (L2) learners in writing skills. Depending on the results of a diagnostic test prepared inaccordance with the form-meaning-use triangulation, Noun Clauses (NCs) were found to be the most challengingtype for students studying in the Department of English Language Teaching at a state university in Turkey.Determining NCs as the most challenging type, a NCs test grounded on the same framework was given to thestudents as the pretest to examine their available knowledge of NCs. After the pretest, the students went througha nine-hour intensive treatment phase consisting of three sessions to instruct NCs with regard to the form-meaninguseframework. The treatment stage was followed by the posttest to examine the progress that students had madeduring the treatment phase. The quantitative analysis of the obtained data revealed a remarkable improvement inthe students’ knowledge of NCs in writing skills. Based on this finding, it can be concluded that the form-meaninguseframework enables effective and efficient instruction in the language classroom.